'Onverslaanbare' Alejandro Valverde wint zijn eerste wereldtitel op de weg

Beeld Getty Images

Op de schouders ging hij, Alejandro Valverde. Zijn fiets lag vergeten op de grond, de schreeuw van blijdschap kwam boven de muziek aan de finishlijn uit. De 38-jarige Spanjaard had vijftien seconden eerder de wereldtitel veroverd. Bij de veteraan kwamen emoties als ware hij een junior, zo blij was hij.

Het was zondag aan de Rennweg in het Oostenrijkse Innsbruck, vlak naast de balzalen van de keizerlijke Hofburg, de 122e zege voor Valverde (waarvan achttien eindklassementen) in zestien jaar profwielrenner. Die staan op Wikipedia op een aparte pagina, zoveel zijn het er. Hij maakte van de Waalse klassiekers zijn achtertuin en van de Ronde van Spanje zijn woonkamer. Maar nooit won hij de wereldtitel.

Wel was hij er vaak dichtbij. Igor Astarloa was in 2003 (!) de eerste die Valverde van de regenboogtrui hield. Het leek een kwestie van tijd voordat Valverde zelf op de hoogste trede zou mogen staan. Het duurde vijftien jaar, waarin hij nog een keer tweede werd, en vier keer derde.

Vandaar zondag de enorme blijdschap bij de Spanjaard, zijn team en zeker één Spaanse fotograaf, die huilend van geluk op de grond neerzeeg. In het majestueuze decors van Innsbruck, waar de bergpieken in volle zon de stad omsloten, boekte hij zijn ‘mooiste profzege’ ooit.

Zwarte vlek

Valverde is in eigen land al heel lang de onverslagene, El Imbatido, zoals zijn bijnaam luidt. Die stamt uit zijn juniorentijd, toen hij bijna al zijn wedstrijden won. Buiten Spanje geniet hij veel respect, maar is hij nooit het boegbeeld van het wielrennen geworden, ook omdat hij zich nooit fanatiek heeft bekwaamd in goed Engels praten.

Bovendien heeft hij ook een zwarte vlek in zijn carrière. In 2010 werd hij twee jaar geschorst omdat hij banden had met dopingarts Eufemiano Fuentes. In het laboratorium van Fuentes werden bloedzakken gevonden met daarop het label Piti, de naam van de hond van Valverde. Sinds de Spanjaard in 2012 weer mocht fietsen, zweeg hij de tijd ervoor bijna dood. Hij reed door, is nu een van de laatste renners uit die generatie.

In Innsbruck zondag geen kwaad woord over die periode. De beste had gewonnen op het zware en eerlijke parcours, klonk het onder meer bij de Nederlanders Tom Dumoulin, Bauke Mollema, Pieter Weening, Sam Oomen en Antwan Tolhoek. Het ging vooral over de prestatie van iemand die al zo lang aan de top rijdt dat een wereldtitel als oeuvreprijs kan gelden.

Tom Dumoulin (in het oranje) kwam als vierde over de finish. “Ik probeerde nog een tactische aanval te plaatsen, maar Valverde reed zo goed en zo scherp. Toen was het wel duidelijk dat ik niet zou winnen.” Beeld BELGA

Oomen, van de ‘nieuwste’ generatie: “Hij rijdt het hele jaar structureel goed. Hij is geen pannenkoek, maar dat weet iedereen.” Mollema, over waarom Valverde nooit openheid van zaken heeft gegeven, met een lachje: “Dat past misschien wel bij Spanjaarden.” Tom Dumoulin, die nooit zijn mening verzwijgt, vond het moeilijk om er iets over te zeggen. “Natuurlijk ben ik kritisch, maar ik heb geen zin in zure krantenkoppen na een mooi WK.”

Geen venijn

Dumoulin zag zondag van dichtbij de zege van Valverde. Hij werd vierde in naar eigen zeggen zijn beste eendaagse wedstrijd ooit. De Limburger kwam na de steile slotklim, met stukken tot 28 procent waar hij al zigzaggend naar boven ging, op 1,6 kilometer voor de finish nog terug bij de voorste drie in de koers: Valverde, Romain Bardet en de Canadees Michael Woods.

Hij had er een razendsnelle afdaling voor nodig gehad, waarin zijn ketting even blokkeerde en hij al glijdend bijna uit de bocht vloog. Daarna was het venijn er wel af. “Ik probeerde nog een tactische aanval te plaatsen, maar Valverde reed zo goed en zo scherp. Toen was het wel duidelijk dat ik niet zou winnen.”

Dumoulin werd vierde, na Bardet (2e) en Woods (3e). Hij stond al in de mixed zone toen Valverde zijn gouden medaille kreeg omgehangen door de man die hem drie jaar droeg: Peter Sagan. De Wikipediapagina van Valverde was toen ook al lang bijgewerkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden