Ontsnapt aan de reisleider: Weimar

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Hertog Karel August was zo verguld met de komst van Goethe, dat hij hem een riant huis schonk. De grote Duitse dichter stouwde het vol met kunstwerken en snuisterijen, die zijn nazaten alleen mochten verkopen als de verzameling compleet zou blijven. Het Goethehuis is nu een museum, vol Romeinse kopieën, bustes en Italiaanse volgers van Michelangelo en Rafaelo. Heerlijk, wat een snob. Daarbij steekt het woonhuis van Schiller wat sober af. Maar die moest dan ook gewoon betalen voor zijn onderkomen.

In een prachtige ovale zaal van het Grüne Schloss liet de jonge weduwe van hertog Ernst August II een bibliotheek voor de klassieken inrichten. Anna Amalia, dochter van hertog Karel van Brunswijk en nichtje van Frederik de Grote, was zelf nog minderjarig toen haar man stierf en ze als regentes werd aangesteld totdat haar zoon Karel August zijn vader kon opvolgen. De bibliotheek werd in 1991 naar haar vernoemd. In 2004 zorgde brand voor flinke schade: vijftigduizend boeken en manuscripten gingen verloren. Drie jaar later ging de volledig gerestaureerde bibliotheek weer open.

Een geheimtip noemen Anja Dietrich en Rita Seifert van het toerismebureau in Weimar de tuin achter de Petrus en Pauluskerk, beter bekend als Herderkerk. De ruime stadstuin is een oase van stilte, waar bezoekers in alle rust een kopje koffie of thee kunnen drinken, te koop in de kleine boekwinkel op de begane grond van de predikantswoning. Frau Herder plukte hier haar kruiden: in het verscholen tuinhuisje hangen lijsten met de namen en toepassingen.

Braadworst hoort bij Duitsland, maar de enige echte is de Thüringer Rostbratwurst. Zeggen de Thüringer. Eten met senf, de scherpe Duitse mosterd. Ketchup is uit den boze. De worst dient recht van de gril te komen – stalletjes staan op strategische plaatsen in de stad – en wordt tussen twee helften van een hard bolletje geklemd. Nauwelijks minder vet en net zo onvermijdelijk is het Duitse gebak van de Konditorei. De beste van Weimar heet Frauentor en zit op een hoek van de gelijknamige straat: dagelijks minstens 25 soorten vers. Voor de fijne keuken moet je hier niet zijn. De enige sterkok van heel Thüringen roert in de pannen van vijfsterrenhotel Elephant in Weimar. Het is een Italiaan: Marcello Fabbri.

Hang naar vroeger en een vleugje economisch vernuft vormen de oorsprong van de Ostshop in de Windischenstrasse. T-shirts en bekers met ludieke opdruk: vooral de mannetjes op de verkeerslichten doen het goed. „Die waren veel leuker dan die in het Westen.” Ook de Schwedeneisbecher is nostalgie: ijs, slagroom, advocaat, chocoladesaus en appelmoes. Typisch DDR, maar waar die naam op slaat weet niemand.

Andere interessante winkels zijn Hofman’s Buchhandlung, seit 1710, die het na driehonderd jaar toch dreigt af te leggen tegen goedkopere ketens, de merkshop met Meissen porselein, waarvan ook de klokken in de toren van het Renaissancestadhuis zijn gemaakt, en de apotheek aan de Marktplatz in een pand uit de 15de eeuw dat branden en bommen heeft doorstaan, en al elf generaties in dezelfde familie. Daar steken het Goethe Kaufhaus en Schiller Kaufhaus schril bij af.

Het Bauhausmuseum herinnert aan het begin van een voor de hedendaagse kunst bepalende stroming. Het museum heeft een beperkte verzameling. Maar de Bauhauswandeling met studenten, die ook de Bauhaus Universiteit aandoet, met bezoek aan de kamers waar Gropius, Kandinsky, Klee en Van der Velde hebben gewerkt, vergoedt veel. En er staat een heuse Bauhaus-chair.

De stad beu en zin in een avond ontspannen? Dan is de sauna in Bad Sulza een uitkomst. Op een kwartiertje sporen van Weimar – de trein kost 5 euro – ligt Toskana Therme: zeven hete ruimtes met verschillende temperaturen, hete lucht of vochtigheidsgraad, een afzonderlijk zwembad en een klein buitenbad met ruime afgesloten tuin voor de saunagangers.

Net als andere delen van Thüringen leent ook de omgeving van Weimar zich uitstekend voor activiteit. Wandelen door een van de parken, zoals het langgerekte Park an der Ilm, of op de goeddeels vrijliggende Ilmtal Radwanderweg waar, de naam zegt het al, ook kan worden gefietst.

Weimar is een toeristenstad, al kunnen er volgens de toerismebureaus van stad en staat nog veel meer bij. Maar dat de stad weet hoe ze toeristen moet bedienen, blijkt uit iets vernuftigs als de Thüringen Card, die in een keer toegang verleent tot tal van bezienswaardigheden. Formaat bankpas en bruikbaar in vrijwel alle musea en bijvoorbeeld ook in de Toskana Therme (voor twee uur). Verkrijgbaar voor 1 dag (15 euro), 3 dagen (35 euro) of 6 dagen (55 euro).

De Anna Amalia Bibliotheek (links) werd zes jaar geleden deels door brand verwoest en is sinds de restauratie de grootste toeristentrekker van de stad. (Trouw) Beeld AP
De Anna Amalia Bibliotheek (links) werd zes jaar geleden deels door brand verwoest en is sinds de restauratie de grootste toeristentrekker van de stad. (Trouw)Beeld AP
(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden