'Ontsnap aan logica'

'In een tijd waarin elk magazine een topteam aan stylisten en beeldbewerkers in dienst heeft, ministers bepoederd naar camera's zoeken, en de halve westerse wereld meent dat Andy Warhol ooit merkmanager van Campbell's soups was, kun je je moeilijk voorstellen dat fotografie ooit gewoon een middel was om iets te laten zien.'

Het beeld staat centraal in het februarinummer van het trendsettende Engelse magazine The Face. De Tjechische Karolina Kurkova, 16 jaar, las haar hele jeugd modebladen uit het Westen, en droomde ervan model te worden. Een jaar geleden vluchtte ze naar Londen. Nu lijkt haar weekagenda op een wie-is-wie-overzicht van de modewereld: ze showt voor Christian Dior, Yves Saint Laurent, Dolce & Gabbana en Versace.

'Take me, i'm yours, dreams are made of this', staat er tussen alle verleidende fotografie in The Face. Tussen de te spaarzame interviews is het een overdosis aan reclames: van Dior tot Sony's spelapparaat Playstation 2, waarmee je eindelijk 'ontsnapt aan orde en logica', en een plek kunt vinden 'waar werkelijk alles mogelijk is'.

Was dat vroeger niet het terrein van de muziek, het ontsnappen aan werk en dagpatronen? Vroeger zeker, schrijft ene Sylvia in een column. De afgelopen vijftien jaar heeft rock 'n roll gedaan wat het moest doen: 'mijn leven redden'. Maar nu lijkt er de klad wat in te komen. Want welke hedendaagse bands doen er nog echt toe. En wat heeft het eigenlijk opgeleverd, die eindeloze jacht naar 'Tunes & Truth'? Sylvia is veranderd in een eeuwige adolescent, verward geraakt door de ontdekking dat het Oasis-credo 'Live Forever' onwaar is.

De crisis in de muziek heeft een duidelijke oorzaak, schrijft Peter Robinson in The Face als journalist van NME, het grootste overgebleven tijdschrift van de Britse pop, nu concurenten Select en Melody Maker verdwenen zijn. Indie, de eigenzinnige tegenhanger van pop, is overleden, en wel op woensdag 24 maart 2000. Dat was de dag waarop Billy Corgan aankondigde te stoppen met zijn band Smashing Pumpkins. Hij gaf de strijd op: binnen de hedendaagse cultuur zou het onmogelijk zijn te vechten tegen de Britneys. Meer dan tegen die poppy acts, zou de indie-scene echter moeten strijden tegen de eigen apathie, meent Robinson. ,,Die pseudo-ideologie van 'we doen wat we doen en als iemand het leuk vindt is dat meegenomen' is nu zieliger dan ooit.'' Bands moeten af van het idee dat ze hun geloofwaardigheid verliezen zodra ze bij een grote platenmaatschappij tekenen. En vooral als ze de jongeren willen gaan bereiken die inmiddels popmuziek hebben verruild voor de Playstation.

Robinson houdt vast en zeker van Daft Punk, oftewel Thomas Bangalter Guy-Manuel de Homem-Christo, die in 1997 de wereld veroverden met 'Homework' en Parijs maakten tot wat het vandaag is: het 'epicentrum of cool'. Ze groeven de 'joys of disco' op en gaven Franse muziek haar geloofwaardigheid terug door de beste ideeën uit de laatste dertig jaar aan dancemuziek, soul, disco, funk, hiphop, swing, house, electro en techno in één achtsporen-mixer te persen.

In het spoor van Daft Punk kwam een nouvelle vague aan gelijkgestemde artiesten opzetten, zoals Cassius, Phoenix, Alex Gopher, St Germain, Mirwais. Succes en kwaliteit genoeg voor Daft Punk, maar tegelijk durven ze er best een spel van te maken: in The Face treden ze zowaar in de openbaarheid over hun transformatie tot robots. Een reactie op de gezichtsloze techno-producer, en een constructieve bijdrage aan de 'Daft Punk-mythe'. Bovendien levert een nieuw imago leuke foto's op, wat weer makkelijk te combineren is met modebijschriften, zoals elders in het blad.

Het continu bezig zijn met het opbouwen en bijschaven van imago's hoeft niet per se ten koste te gaan van de eigen idealen, zo blijkt uit een interview met de beeldmakers Jonathan Glazer en Jamie Thraves, twee jonge regisseurs die de Britse cinema een levensreddende shot in de arm zullen geven, volgens The Face. Dankzij dit tweetal straalt zanger Thom Yorke in slow-motion als een heilige, en bestaan de MTV-video-awards. Ze maakten namelijk de videoclips voor 'Street spirit' van Radiohead, 'Rabbit in your headlights' van Uncle, 'Virtual insanity' van Jamiroquai, 'The Universal' voor Blur. Hoewel ze werken in een wereld vol imago's, die ze opbouwen of bijwerken, blijft vooral de eigen geloofwaardigheid belangrijk voor de regisseurs. Vijf miljoen pond om de film 'Armageddon 2' te regisseren? ,,We zouden er ons bed niet voor uitkomen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden