Ontroerende techniek van Jordan Wolfson

Female Figure van de Amerikaanse kunstenaar Jordan Wolfson. Het werk, een dansende, gezichtsherkennende robot is te zien in het Stedelijk Museum.Beeld ANP

Truth/Love
Jordan Wolfson
Stedelijk Museum Amsterdam
****

Ze kijkt je aan via de spiegel, en lijkt je persoonlijk toe te spreken. Ook al is ‘Female figure’ een robot, zit ze met een stang vanuit haar middenrif vast aan de spiegel en piepen en kraken haar gewrichten nogal onnatuurlijk terwijl ze dansbewegingen maakt, je hebt het gevoel dat er écht iemand staat. Iemand die na een lange nacht dansen bij Sensation White nog even thuis voor de spiegel een privé-afterparty heeft. En ons, de vier toeschouwers, heeft meegevraagd naar haar kamer.

‘Female figure’ is een kunstwerk van Jordan Wolfson (1980). Met technische spektakelstukken oogst hij veel bewondering. Toch gaat het hem niet om de techniek, juist het gevoel staat bij hem centraal. De jonge Amerikaanse kunstenaar heeft nu zijn eerste overzichtstentoonstelling in Nederland, het Amsterdamse Stedelijk toont het in twee delen, na elkaar. Bij het eerste deel was de meeste ruimte toebedeeld aan ‘Colored Sculpture’, een recent kunstwerk waarvoor het publiek in New York uren in de rij had gestaan. Een gevaarlijk uitziende pop die aan arm, been en hoofd met veel kabaal aan ijzeren kettingen werd rondgetrokken door de museumzaal. Grappig en eng tegelijkertijd, vooral als hij met zijn computerogen de menigte aankeek.

'Female figure'

Het tweede deel van de tentoonstelling, vanaf deze week te zien, zou je intiemer kunnen noemen. Het toont, naast de ‘Female figure’ uit 2014, een aantal vroegere werken die de aanloop naar de vrouwenrobot zijn. In de video ‘Favorite things’ uit 2008 laat hij bijna een uur lang fragmenten zien die hij op Youtube vond. Je kijkt met hem mee naar de beeldenlawine op zijn laptop: een stukje Jacques Tati, een interview met Charles en Ray Eames uit 1956, en dan weer een nieuwsbericht.

Zoals wel meer hedendaagse kunstenaars gebruikt Wolfson vaak foto’s en video’s die hij ‘tegenkomt’, maar een hi-tech-fanaat is hij niet. Er ratelen meerdere filmprojectoren met 16-millimeterfilms, sommige mét, andere zonder geluid. Meestal met zijn eigen stem eroverheen gemonteerd.

Female Figure van de Amerikaanse kunstenaar Jordan Wolfson. Het werk, een dansende, gezichtsherkennende robot is te zien in het Stedelijk Museum.Beeld EPA

Sprong in het diepe

Op de kunstacademie was conceptuele kunst de veilige basis, inmiddels heeft hij een sprong in het diepe gemaakt, vertelt hij schuchter aan de Nederlandse pers. Het was een sprong naar meer intuïtieve kunst - sommige werken durft hij zelf niet eens meer terug te kijken. Kunst van deze tijd die gaat over tijdloze gevoelens en onzekerheden.

Ook ‘Female figure’ praat met de stem van Wolfson. ‘Dit is mijn huis’, zegt ze, en begint te dansen. De aarzeling die je even later voelt als ze zegt dat je je ogen moet dichtdoen en je daarbij indringend aankijkt, is meesterlijk.

Truth/love is tot 23 april te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Toegang tot ‘Female Figure’ moet ter plaatse worden gereserveerd, zie www.stedelijk.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden