Ontroerende goederen

Wat is het toch een zegen dat er in mannenbuiken geen kinderen groeien. Mannen reageren kortstondig op de zaadvragende ogen van hun vrouwen door het lozen van hun sperma en gaan over tot de orde van de dag. Bezig met het maken van auto's en vulpennen, computers en speelgoedtreintjes, wasmachines en beton, plastic vuilniszakken en koffiezetapparaten, diepvriesspinazie en versterkers. Mannen hebben hun handen vrij gehouden om digitale handcamera's te ontwerpen, mini-mobiele telefoons met oordopjes, onderwaterhorloges, schepen, metro's, fietsbellen, perforators.

Het seksuele masker van Camille Paglia, de woeste schrijfster die vooral in Amerikaanse bladen publiceert, ligt nog steeds ongelezen in de boekenkast. Maar ongelezen of niet, een uitspraak van Paglia staat in mijn geheugen gebrand: ,,Als het aan vrouwen had gelegen, woonden we nog in plaggenhutten.''

Een verbale mokerslag die diep beledigend is voor het vaak maatschappelijk toch nog 'zwakke' geslacht dat ook het mijne is. Maar bij de stroom roerende goederen die dagelijks mijn aandacht opeisen omdat ik ze met liefde gebruik, moet ik vaak aan Paglia denken. Zou de temperatuurregelaar op de douchekraan er geweest zijn zonder de nieuwsgierige vastberadenheid waarmee een man een systeem heeft bedacht om de warmte en de koude van het water beter aan te geven? Zou het pinslot bestaan als mannen de kinderen zouden opvoeden? De teflonpan met anti-aanbaklaag; zou hij er zijn geweest zonder de mannelijke uitvinderszwoegers?

Zonder temperatuurregelaar, pinslot en teflonpan valt prima te leven, maar de duizenden voorwerpen die de materiële jas van ons bestaan vormen zou ik toch niet willen missen. Zonder die materiële jas zou ik een ander mens zijn.

De kerstvakantie is een vreugdevolle tijd. Niet vanwege de versieringen, de wensen, het eten of de bezoeken van en aan vrienden en familie. Maar vanwege de Royal Institute Christmas Lectures, die vijf dagen lang door de BBC worden uitgezonden. De eerste begint altijd op tweede kerstdag. Het zijn colleges over ontwikkelingen in de wetenschap, gegeven door topwetenschappers, voor een zaal van jongens en meisjes (maar niet te versmaden door ouderen). Heel af en toe is het een vrouwelijke hoogleraar die de colleges geeft, maar bijna altijd een man, die ook nog toont wat vooral mannen over onze werkelijkheid hebben uitgedokterd. Het dwingt bewondering af voor de mannen.

Dit jaar gaan de lezingen over tijd. Dus ook over de relativiteitstheorie van Albert Einstein. (Het doet me deugt dat een voor de nazi's gevluchte jood tot Persoon van de Eeuw is uitgeroepen door Time Magazine). Maar ook over de van elkaar verschillende klank van muziekinstrumenten, ook al spelen ze dezelfde toon. En over het horen van minuscule tijdverschillen. Dus over beweging en stilstand. In de dagen voor kerstmis klonk in de Amsterdamse Sint Nicolaaskerk muziek van Monteverdi. Zijn composities werden zo langzaam gespeeld dat het leek 'alsof de muziek stil staat', legde de dirigent op de radio uit. Hij had er een geweldig argument voor. Muziek moet ontroeren. Het 'roeren', het bewegen, moet stoppen om te kunnen 'ontroeren'. In een wereld waarin bewegen de afgod is, is dat een opmerkelijke onderneming: muziek 'stil' laten staan zodat ze kan 'ontroeren'. Dans brengt trance, seks bevrediging, vervoer voeding voor de zintuigen, muziek afleiding. Beweging brengt bevrijding. Maar in de stilte als de beweging stopt, krijgt de ontroering zijn kans. De roerende goederen staan in onze onroerende goederen. Met dank aan de mannen, zo vaak verguisd, terecht vanwege hun destructiviteit, ten onrechte gezien hun creatieve productiviteit. Maar na de beweging moet stilte komen. Mannen, het is tijd voor de ontroerende goederen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden