'Ons Patersven wordt straks een verdomde spookstad'

reportage Verdriet en zorgen binnen slagbomen vakantiepark

WERNHOUT - In het Brabantse Wernhout ben je van binnen of buiten de slagboom. Omhoog... omlaag... het ritme van het krakende roodwitte ding klinkt de hele dag door. De slagboom is de poort naar Parc Patersven - ooit een recreatiepark vol toeristen en zwembadpret. Nu een verloren dorp waar voornamelijk migranten en senioren wonen.

Naast het in onbruik geraakte zwembad staat de receptie. De blonde vrouw achter de balie heeft vlekken in haar hals. Er staan tranen in haar ogen. Ze hoorde net dat de 248 rechtszaken verloren zijn. Dat betekent dat alle Patersvenners die permanent in het recreatiepark wonen in november hun biezen moeten pakken.

Vlakbij de receptie zit José van Wingerden (50) voor haar bungalow op een bankje. Ze staart voor zich uit. Haar hondjes keffen onvriendelijk. Op haar crocs wandelt ze door het gras en voert haar 'moppies' snoepjes. "Als ze me weg willen hebben, moeten ze mij maar de bungalow uit tillen!" zegt ze. "En mijn hondjes kunnen bijten hoor!"

Van Wingerden draagt een fluwelen broek vol kattenharen. Ze vangt beesten op die de Polen van het park achterlaten. Ze maakt ze tam en verkoopt ze door. Prima handeltje, zegt ze. De Patersvenners weten haar inmiddels te vinden. Zo werkt het binnen de slagboom: iedereen heeft zijn eigen functie. José van Wingerdens zus is al zestien jaar lang de naaister van het park.

Aan de andere kant van Patersven veegt Tonnie Brouwers haar keurige straatje aan. "Die klotegemeente ook", zegt ze. "Wernhout heeft een scheef beeld van ons. Het is hier prima. De Polen en Roemenen werken de hele dag. Het enige waar ik last van heb, is harde muziek van de Nederlanders."

Tonnie ploft op een tuinstoel. "Wat ik vooral oneerlijk vind, is dat wij ons gewoon konden inschrijven bij de gemeente hier. Dat is toch raar? Als we hier niet mogen wonen, hadden ze ons ook niet mogen registreren." Ze maakt zich zorgen over de gezinnen van het park. "Zij hebben kinderen en een hypotheek. Ze kunnen het echt niet opbrengen een nieuw huis te kopen."

De buurman van een paar huizen verderop komt buurten. Als Tonnie hem het nieuws vertelt, grijpt hij naar zijn hoofd. "Een verdomde spookstad, dat wordt ons Patersven," zegt hij. "Niemand wil deze woningen nog kopen. Je hebt minstens 10 mille nodig om Patersven te redden."

In het midden van het park ligt wat in de Patersvense volksmond de 'residentie' wordt genoemd: grote huizen, glimmende auto's. Bewoner Fred de Bruyn vertelt op zijn leren bank over de boze buurman, volgens hem de aanstichter van alle ellende. De man woont in het tweede huis na de slagboom. Hij heeft gezworen Parc Patersven terug te geven aan de natuur, en spant er al tien jaar zaken over aan.

Fred vecht samen met de Patersvenners terug. Hij is bezig met een burgerinitiatief bij de provincie. Hij hoopt dat hij slaagt voor november. "Anders pak in mijn koffers en ga bij de gemeente op de stoep kamperen." Want de slagboom van Patersven mag volgens hem nooit neervallen, zonder weer - dan al niet krakend - open te gaan.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden