’Ons hele leven bestaat uit desillusies’

door Fred Troost

De balans opmakend van het WK hippische sporten mag de Nederlandse delegatie in Aken tevreden zijn. In het medailleklassement eindigde Nederland als tweede.

Niet alle onderdelen rendeerden optimaal, maar over het geheel genomen is het saldo positief. Dat kwam doordat de disciplines waarop de Nederlandse paardensport drijft de grootverdieners in eremetaal waren: dressuur, springen en mennen.

Concurrent Duitsland werd met zesmaal goud superwinnaar van het WK, maar daar zitten ook medailles bij voor folkloristische frivoliteiten als voltige en western riding. Het tekent de hippische veelzijdigheid van de oosterburen, al hadden zij liever wat van dit tweederangs eregoud ingeruild voor eerste plaatsen bij de dressuurkür, het mennen en het springen. Alleen bij eventing en de landenwedstrijd dressuur inden de Duitsers het goud dat zij ingecalculeerd hadden.

De balans wijst uit dat Nederland in de endurance een achterstand heeft op de concurrentie. In de uithoudingsrace over 160 kilometer had zelfbenoemd medaillekandidaat Carmen Römer de pech dat haar paarden werden afgekeurd. Daardoor was Nederland ook meteen kansloos voor een landenmedaille.

De eventingruiters incasseerden hun pech al eerder toen Alice Naber zich terugtrok. De te hulp geschoten Amerikaanse Nederlander Werner Geven imponeerde niet, maar de ploeg bereikte wel de achtste plaats en voldeed daarmee aan een kwalificatie-eis van NOC-NSF voor de Olympische Spelen.

Het resultaat bij het mennen, individueel zilver en teambrons, was eigenlijk heel goed, maar gezien de ideale uitgangspositie van kopman IJsbrand Chardon toch zuurgraadverhogend. Er had meer in gezeten, wist iedereen, ook al was het teambrons een meevaller. „Daar zijn we tevreden over”, stelde Chardon. „We weten dat we als team twee onderdelen onvoldoende beheersen. Ons doel was bij de eerste vijf te komen.’’

Uiteraard viel de gouden medaille van Anky van Grunsven niet in de categorie ’verrassingen’. Sterker, de Nederlandse afvaardiging had op meer goud gehoopt. Toch zorgde, met één gouden en twee zilveren medailles, de dressuurequipe voor de helft van de buit.

Nu Van Grunsven heeft laten doorschemeren aan het einde van haar topsportcarrière te denken, rijst de vraag wie haar – op haar eenzame hoogte – zal kunnen opvolgen. Edward Gal, jarenlang de nummer twee, bleek in Aken sterk teruggevallen. Verheugend is de gestage opkomst van Imke Schellekens-Bartels, die qua werklust, ambitie en talent lijkt te zijn voorbestemd ooit Van Grunsvens opvolgster te worden – afhankelijk dan van een paard met identieke karaktertrekken.

De springruiters bereikten als collectief het hoogst haalbare, maar schoten individueel net te kort. Niets is zo ongewis als springen. Rob Ehrens was niettemin zeer tevreden. De bondscoach had op het WK vier jonge combinaties met veel toekomstpotentieel en weet dat er in Nederland nog meer talent rondloopt. De WK-wedstrijden nabetrachtend raakte hij de kern: ,,Ons leven bestaat uit desillusies. Je rijdt de ring in en je krijgt de deksel op je neus. Het is onvoorspelbaar. Dat vind ik het mooie van onze sport. Niemand verwachtte dat wij wereldkampioen zouden worden ... behalve wij.’’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden