Onrust bij Ajax, binnen èn buiten het veld

DOETINCHEM - Rust en onrust. Om die twee woorden draaide alles op sportpark De Vijverberg. Ajax vond er gisteren eindelijk wat balans door een regelmatige 0-2 overwinning op De Graafschap.

“Prima voor het vertrouwen, zo kort voor Feyenoord en Atletico Madrid”, vond Louis van Gaal in de perskamer. Twintig meter verder klonken de analyses anders. Daar sprak routinier Danny Blind harde woorden over fatsoen in de werkrelatie. Rust en vertrouwen? Met zo veel irritatie in de groep zou de trainer beter moeten weten.

Afgelopen zomer besloot de Ajax-leiding bij de verhuizing van De Meer naar de Amsterdam Arena staf en spelers in een nieuw, driedelig uitgaanstenue te steken. Zeven maanden later blijken de colberts en giletjes sommige spelers toch niet lekker meer te zitten. Dat Patrick Kluivert en Winston Bogarde - van wie de contracten aflopen - zich uiteindelijk meer aangetrokken zouden voelen tot een Zuid-Europese snit, viel te voorspellen. Maar de klachten van Overmars en Frank en Ronald de Boer over hun knellend kostuum, tja, dat is andere kost. Frank - een serieuze kandidaat om het oude record van Sjaak Swart (463 competitiewedtrijden) aan diggels te spelen - was hard op weg zich het predikaat 'mister Ajax' toe te eigenen en Ronald pleegt, bij contacten met de media, tesamen met Danny Blind het woordvoerderschap van de spelersgroep voor zijn rekening te nemen.

Uitgerekend de immer loyale tweeling zet zich steeds scherper af tegen het in Amsterdam gevoerde aan- en verkoopbeleid. Het signaal van de De Boertjes is duidelijk: ze voelen er niets voor straks leiding te moeten geven aan een volledig ontmanteld Ajax. “Ajax moet vijf of zes echte topspelers halen”, eisen ze. Engeland lonkt met aanbiedingen en het is aan Ajax om het lopende contract aantrekkelijk te houden, is de boodschap.

Die gedragslijn wordt hen niet door iedereen in dank afgenomen. Aanvoerder Danny Blind is weer terug in de selectie en heeft ook zijn vertrouwde kruk in het praathuis weer gevonden, blijkens de uitlatingen die hij zich gisteren op de Vijverberg veroorloofde. Over het dreigement van zijn maatjes kon hij kort zijn: “Het is heel kwalijk. Zulke kwesties bespreek je uitsluitend intern. Dit is onfatsoenlijk ten opzichte van de werkgever.”

Met de strekking van die woorden is Van Gaal het hartgrondig eens. Om zijn spelers het juiste voorbeeld te geven, verklaarde de trainer vorig seizoen meermalen officieel dat hij zijn contract normaal uit zou dienen. Het 'contract is contract' scoort dus goed in Ajax-kringen. Maar de gevaren van de interviews in Doetinchem zal Van Gaal evenzeer onderkennen. Het zal je maar gebeuren dat - met een uitgangspositie die toch al niet florissant is - spelers uit je selectie zo openlijk naar elkaar uitvaren.

Er was onenigheid buiten èn binnen de lijnen. Tijdens de wedstrijd was het Ronald de Boer die een keer verhit naar de zijlijn kwam en een tirade hield in de richting van de dug-out. Dat werd zelfs de altijd kalme Jari Litmanen te gortig. “Het was al onrustig op het veld. Ik zei daarom dat Ronald zijn mond moest houden, het werkte op mijn zenuwen.”

Het was gespreksstof waar Van Gaal na de wedstrijd niet om verlegen zat. Het gemopper van Blind achtte hij niet-professioneel en bij de rol van de media in het geheel zette hij grote vraagtekens. “Hebben de broertjes De Boer echt exact die krachtige voorwaarden gesteld?”, sputterde de Ajax-trainer, die toch al weinig vertrouwen heeft in de gemiddelde kwaliteit van de gehoorschelpen bij journalisten.

Van Gaal had het liever over de winstpunten die er na dit weekeinde zijn op te tekenen. Voor het eerst in dit seizoen kon hij ongeveer het elftal het veld insturen dat hem voor het seizoen voor ogen stond. Slechts Winston Bogarde ontbrak, maar met Frank de Boer op diens positie en Richard Witschge centraal in de defensie gaf Ajax verdedigend niets weg. Bij balverlies was op de organisatie weinig tot niets aan te merken, aanvallend stelde het allemaal veel minder voor. “Dat moet dan maar tegen Feyenoord komen”, opperde Van Gaal.

De bedoelingen van De Graafschap - zonder Erik Viscaal danig gehandicapt - bleven gisteren onduidelijk. Fritz Korbach maakte gewag van een goede eerste en een beroerde tweede helft, waarin de kansen van De Graafschap “op een houthakkershand te tellen waren”. Zijn eindoordeel werd door weinigen gedeeld. Juist voor de rust lieten de Achterhoekers bitter weinig zien. Reinder Hendriks had achterin geen directe opponent, maar deed niets met die vrijheid. Op het middenveld bleven Edwin Godee en (vooral) Jan Oosterhuis veel te angstig in de buurt van doelman Ron Olyslager cirkelen. Zodoende mocht spits Ali Ibrahim wel een enkele keer zijn capriolen uithalen, maar altijd tegen een decor van vier Ajax-verdedigers.

Jari Litmanen besliste de wedstrijd enige minuten na rust. Aan het doelpunt ging een handsbal van Danny Blind vooraf. De thuisclub nam niet de moeite te protesteren bij Van Dijk. De scheidsrechter, die overtredingen vaak verkeerd inschatte, had in dit geval (onopzettelijk hands) het gelijk ook aan zijn zijde. Patrick Kluivert bepaalde één minuut voor tijd de eindstand op 0-2. Met een fraai schot maakte de vertrekkende Ajax-aanvaller zijn belabberde optreden nog een beetje camoufleren.

Door de 0-2 zag De Graafschap zich door grote broer Ajax op de ranglijst gepasseerd. Korbach, die geamuseerd de dialogen met Van Gaal had gevolgd, reageerde niet ontdaan. Met een hint naar de Ajax-exodus zei hij: “Als ik de wedstrijd van vandaag bekijk, hoef ik daar niet bang voor te zijn.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden