'Onmogelijk' goud voor Van Grunsven

Na het goud in Sydney achtte Anky van Grunsven het uitgesloten dat zij die prestatie zou kunnen herhalen. In Athene gebeurde het 'onmogelijke', na een jaar vol privé-problemen. De ontlading bij de altijd nuchtere Van Grunsven was enorm. ,,Normaal ben ik niet zo huilerig.''

MARKOPOULO - Zonder haar trouwste fan veroverde Anky van Grunsven opnieuw olympisch goud. Haar in het voorjaar overleden vader sloeg nooit een wedstrijd van zijn dochter over. ,,Ik heb het gevoel dat vader van boven een beetje geholpen heeft.''

Bij het uitspreken van die woorden liet Van Grunsven de tranen de vrije loop, zoals ze eigenlijk de hele tijd deed na het succes in de olympische piste van Markopoulo. ,,Ik kon alleen maar huilen'', zei Van Grunsven, en niemand nam het haar kwalijk. ,,Vanaf mijn zevende is hij overal mee naartoe meegeweest. Dan mis je nu wel wat. Ik hoop dat hij van boven heeft meegekeken. Het zou jammer zijn als hij het niet heeft meegekregen.''

,,We hadden ons hier zo op verheugd. We hadden allemaal zo gehoopt dat hij mee zou kunnen. Het heeft niet zo mogen zijn. Na de wereldbekerfinale in Düsseldorf zei hij dat het zijn laatste wedstrijd was. Dat was een emotioneel moment. Nu zijn mijn moeder en broer hier, daar ben ik erg blij mee.''

Na het overlijden van haar vader merkte Van Grunsven dat ze anders tegen het leven was gaan aankijken. Gelatener, noemde ze het zelf; het zal allemaal wel. ,,Je kunt jezelf wel gek maken, maar blijf maar met beide benen op de grond staan.'' Met die instelling benaderde ze ook de wedstrijden van de afgelopen dagen. ,,We wilden graag een medaille, maar de kleur maakte niet uit.''

Het werd goud, en dat was opzienbarend. Eind vorig jaar brak ze haar been en kon ze vijf maanden niet in actie komen. Daarnaast was er de dood van het paard Idool, dat overleed juist nadat het aan een andere eigenaar was verkocht. En dat allemaal in de periode dat haar vader ernstig ziek werd.

Het is van Van Grunsven bekend dat ze moed put uit tegenslagen en dat ze zich niet snel laat ontmoedigen. Ze lag net in het ziekenhuis met haar gebroken been toen ze op de radio het reclamespotje hoorde dat ze had gemaakt met een vakantiehuisjes-complex. 'Nu even niet'. Dat is humor waar de Brabantse van houdt.

Naast alle kommer en kwel was er natuurlijk ook een enorm lichpuntje: Salinero. Niemand in het kamp-Van Grunsven had kunnen en durven dromen dat er zo snel zo'n goede opvolger zou komen van Bonfire, het paard waarmee Van Grunsven goud won in Sydney. ,,Het is onvoorstelbaar dat we achter elkaar twee zulke goede paarden hebben'', erkende Sjef Janssen, de partner en trainer van Van Grunsven. ,,Salinero is een van de beste paarden van de wereld. Daar moeten we God op onze blote knieën voor bedanken.''

Volgens Janssen is de vertrouwensband tussen Van Grunsven en Salinero de basis van het succes. Niemand anders kan in zijn ogen zo goed het beste uit een paard halen als zijn 36-jarige partner. Het is inderdaad wonderbaarlijk dat de nieuwe combinatie in zo'n korte tijd tot de wereldtop is doorgestoten. Salinero is pas tien jaar en eigenlijk hadden Janssen en Van Grunsven hun vizier gericht op de Spelen van 2008 in Peking. Bonfire was achttien toen hij in Sydney de gouden kür maakte.

Van Grunsven noemde Salinero gisteren 'qua beweging beter dan Bonfire'. De ruin heeft als nadeel dat hij geen held is en veel dingen spannend vindt. In de Grand Prix schrok hij van iets op de tribunes. Door de schrikreactie van Salinero zat Van Grunsven opgezadeld met een achterstand van vier procent op de Duitse Ulla Salzgeber. ,,Toen dacht ik helemaal niet meer aan goud. Het is bijna onmogelijk dat goed te maken.''

In de Grand Prix Special ging Salzgeber in de fout met Rusty, het paard dat vanaf vandaag met pensioen is. Van Grunsven verkleinde de achterstand tot een procent en na de Kür op muziek van gisteren had ze een voorsprong van ruim een half procent op de Duitse: 79.278 om 78.337. Op de klanken van 'L'Esprit de la Chanson' -een medley van Franse liedjes- legden Van Grunsven en Salinero een bijna perfecte proef af.

Zekerheid over goud had ze toen nog niet. Bij het verlaten van de ring passeerde ze de laatste combinatie, Salzgeber met Rusty. Van Grunsven ging niet kijken. Ik hoor het later wel, dacht ze. In de uitrijbak liet ze Salinero verzorgen en reed ze, uiterlijk onbewogen, een paar kleine rondjes. De ban brak toen ze op de tribunes van het stadion de Nederlandse toeschouwers zag juichen. Ze sloeg haar hand voor het gezicht en begon aan de eerste huilbui van de avond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden