Ongemakkelijk schuifelen de wielerkampioenen op hun stoel

amsterdam – - Deze week werd weer eens pijnlijk duidelijk hoe moeizaam Italië en de organisatoren van de Giro omgaan met het dopingvraagstuk.

De pers was donderdag in allerijl opgetrommeld in het tijdelijke hoofdkwartier in startplaats Amsterdam voor een ’interviewmoment’ met kanshebbers als wereldkampioen Cadel Evans en voormalig tourwinnaar Carlos Sastre.

Maar wat de aftrap van een klein feestje had moeten zijn voor RCS Sport, de hoeder van de Ronde van Italië, werd eergisteren overschaduwd door de harde realiteit.

Op de onvermijdelijke vraag over het meest recente dopinggeval, de Italiaan Franco Pellizotti, greep een woordvoerder hardhandig in. „Ik heb graag dat u uw vragen beperkt tot het sportieve aspect en niet doorzaagt over doping.”

Achter de tafel, waar zeven oud-winnaars en kampioenen hadden plaatsgenomen, keken sommige ogen weg van pers en camera’s.

Alleen die van Ivan Basso spuwden vuur. Hij greep de microfoon om een eind te maken aan de in zijn ogen onwelgevallige vragen. „Alles hierover is deze week al gezegd. Basta.”

De winnaar van de Giro in 2006 werd destijds betrapt op het gebruik van doping.

Lang niet alle campioni waren zo strijdvaardig als Basso.

Naast hem aan tafel kroop Vinokoerov ineen. De winnaar van Luik-Bastenaken-Luik is sinds vorig jaar weer terug in het peloton nadat hij zijn straf had uitgezeten.

Aan Vino’s andere zijde staarde Gilberto Simoni strak voor zich uit.

Aan het andere eind van de tafel met wielervedetten keek Gilberto Simoni besmuikt. Idem Damiano Cunego.

De heren schuifelden ongemakkelijk in hun stoel. Allen werden ooit betrapt en staan of stonden onder serieuze verdenking.

Pellizotti zal niet de laatste zijn, waarschuwde het hoofd van de anti-dopingbrigade van de internationale wielerunie UCI onlangs nog.

Het wielrennen in Italië is doordrenkt met doping. Het gebruik van verboden prestatie verhogende middelen tot wezenlijk onderdeel van de cultuur scharen, zou te veel eer zijn voor deze vorm van sportieve malversatie.

Dat doping echter nog steeds een substantieel onderdeel is van het wielrennen, staat buiten kijf. In de laatste vier edities van de Giro hing telkens rond minstens één renner de geur van bedrog. Dat is voorwaar een treurig stemmend saldo.

RCS zegt de strijd tegen doping te intensiveren. Deze week liet het via de eigen perskanalen weten dat de middelen en mankracht worden opgevoerd.

Er zal deze Giro niet 340 keer op bloedwaarden worden gecontroleerd zoals in voorgaande jaren, maar 520 keer. Ook zullen er 140 urinemonsters worden afgenomen bij renners.

Al met al een investering van 250.000 euro, benadrukt de organisatie die zichzelf daarmee graag op de borst slaat. Voor het omarmen van het Europese biologisch paspoort, trekt RCS nog eens 127.500 euro uit.

De vraag is of dat voldoende is om de kwade geesten te bezweren. Meer dan eens is gewezen op het ontbreken van moreel besef bij sommige Italiaanse coureurs en ploegen.

Het lijkt daarom logischer het probleem bij de wortel aan te pakken. Want zolang niemand jeugdrenners bijbrengt dat doping niet door de beugel kan, zal er weinig veranderen in het Italiaanse wielrennen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden