Ongeloofwaardig portret van een dakloze en een zorger

THEATER

Een flinke linkse vrouw mugmetdegoudentand ***

Weet u wat een 'zorger' is? Aaf Brandt Corstius bedacht het woord voor haar toneelstuk 'Een flinke linkse vrouw', waarin de vrouw Margje een bijna ziekelijke 'zorger' is. Ze redt plantjes die bij het vuilnis zijn gezet en ontfermt zich over asielzoekers en daklozen. Ze zit vol romantische gedachten over deze zielige wezens en maakt er kunst over in de vorm van een weblog. Margje leidt een sober leven en hoeft door haar rijke afkomst niet te werken.

Haar nieuwste project (of 'naaktslak' zoals zij ze liefkozend noemt) is de ietwat lompe, maar slimme en vooral dakloze Jan, die ze kent van de Albert Heijn waar hij zijn daklozenkrantjes verkoopt. Ze besluit hem voor onbepaalde tijd onderdak te bieden in haar kleine flatje. Omdat hij haar 'mooie verhalen' belooft, hoewel hij achteraf gezien op de verhalen in zijn krantjes doelde. Maar toch: ze vindt zijn uitspraken vaak 'bijna poëtisch' en wil dolgraag van hem leren. Beiden proberen ze er het beste van te maken en beiden zitten ze vol vooroordelen over elkaar. Jan vindt Margje een zelfingenomen loser zonder zelf-inzicht, Margje is van haar stuk gebracht als Jan geen slachtoffer blijkt maar voor een daklozenbestaan kiest om zijn ex-vrouw een hak te zetten.

Marcel Musters en Lies Visschedijk zetten de twee personages onopgesmukt en een tikje karikaturaal neer, wat op zich past bij de tekst. Musters moet zich helaas wel iets forceren om de nogal macho Jan te spelen, vooral zijn lage stem verrast. Visschedijk is in haar element als de 'ik ben intens tevreden met mijn tot in de puntjes verzorgde alleenstaande vrouwenleventje met mijn mensenschuwe kat en mijn kunst'-vrouw. Een flinke linkse vrouw is grappig en in het begin ook pijnlijk actueel: wat zijn motieven voor medemenselijkheid en waar ligt de grens? Helaas ontspoort het stuk richting het einde. Brandt Corstius heeft (in principe terecht!) gezocht naar een onthutsende en pijnlijke confrontatie tussen de twee. Helaas komt ze daardoor in een volstrekt ongeloofwaardig gebied terecht, waardoor Jan en Margje niet meer serieus te nemen zijn. Wat begon als een scherpe schets van goedbedoelde medemenselijkheid en onvermogen, ontaardt in een vreemd machtsspel tussen twee egocentrische en megalomane individualisten. Meeleven wordt hierdoor onmogelijk en wat de schrijfster nou precies aan de toeschouwer wil vertellen, blijft in het luchtledige hangen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden