Ongeduldige hockeybond kwistig met ontslagen

amsterdam – Verwonderlijk is het niet dat Herman Kruis zijn ontslag als bondscoach van de hockeyvrouwen niet zag aankomen. De resultaten die hij met zijn ploeg boekte, gaven nauwelijks aanleiding voor sombere vermoedens. Europees kampioen en tweede op het WK zijn toch prestaties waarmee je als coach kunt thuiskomen. Dan verwacht je eerder een lading complimenten dan een dosis onverdiend chagrijn.

Daarnaast is Kruis er de persoon niet naar om van zwarte scenario’s uit te gaan. Dat heet misschien positief denken, maar hier is het een tekortkoming. Het heeft er bij Kruis toe geleid dat de scheidslijn tussen zelfvertrouwen en zelfoverschatting is weggevallen.

De coach hield na de Champions Trophy-finale in Nottingham, waarin zijn ploeg werd weggespeeld, met droge ogen vol dat Oranje voortreffelijk had gespeeld, had gedomineerd en door pech had verloren. Bij het WK zou Nederland toeslaan, zo riep hij zijn ploeg uit tot favoriet. Dat hij een onrealistische verwachting schiep, zag iedereen, zegt men dan, maar het probleem was nu juist dat Kruis het niet zag.

In zijn conclusie na de verloren WK-finale sprak hij daar later niet meer over, maar voerde hij onrijpheid van zijn jonge ploeg aan als verklaring voor de nederlaag. „We moeten nog een paar stappen maken.”

Dat laatste was realistischer. Lef in zijn beleid kan Kruis niet ontzegd worden. Zo liet hij een pas achttienjarige keepster op het WK debuteren. Met andere nieuwelingen die hij moest inpassen in het na de Spelen van Peking deels leeggelopen team had hij vooralsnog minder geluk. Aan de wisselvalligheid in het spel was dat te zien.

Het opbouwen van een nieuw team en het gewenningsproces van nieuwe speelsters aan de voorbereiding op grote toernooien kost tijd. Het getuigt van ongeduld dat de hockeybond Kruis daarvoor die tijd niet gunt. Bovendien is hem verweten dat sommige speelsters niet in vorm waren. Je moet maar durven na die speelsters eerst met een intensief competitieprogramma te hebben opgezadeld.

Zo leidt de manier waarop de hockeybond met zijn bondscoaches omgaat, vanzelf tot een prikkelend thema. Want de bond strooit wel heel kwistig met ontslagen. Eerder al verdween mannencoach Van den Heuvel van het toneel. Hoe verantwoord is al dat wegsturen van bondscoaches eigenlijk twee jaar voor de Olympische Spelen, waar de bond met minder dan goud geen genoegen wil nemen? Is de opvolger van Kruis al getraceerd of gaat de bond er optimistisch van uit dat het reservoir van kundige coaches groot genoeg is om dit ontslag op te vangen? Bij het eerloze congé van Herman Kruis, die per saldo met zijn ploeg meer heeft bereikt dan de geridderde voetbalcoach Van Marwijk, is het daarom de vraag of ook bij de hockeybond de scheidslijn tussen zelfvertrouwen en zelfoverschatting niet is weggevallen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden