Onenigheid over de eenheid

17 maart 1861: in Turijn wordt officieel het koninkrijk Italië uitgeroepen. Tweeëntwintig miljoen mensen verenigen zich onder koning Vittorio Emanuele II. Het is de dag van de Unità d'Italia, de Italiaanse eenheid. Eerst waren er allerlei verschillende hertogdommen, koninkrijken, republieken en een pauselijke staat, nu is er het land dat zich door de jaren heen verder omvormt tot de huidige Italiaanse Republiek.

Pauline Valkenet

Een belangrijke datum dus, 17 maart 1861, nu 150 jaar geleden. En zoals de Fransen hun revolutie en de Amerikanen hun onafhankelijkheid vieren, zo vieren de Italianen vol trots elke vijftig jaar hun eenheid. Toch?

Nou, nee. Het feest komt snel dichterbij en er worden tentoonstellingen, parades en plechtige toespraken voorbereid. Maar de Italiaanse eenheid is ver te zoeken. De weinig patriottistische Italianen, wier harten vaak harder kloppen voor hun stad of regio dan voor hun land, worden het nauwelijks eens over hoe ze deze dag moeten vieren.

Wordt er gewerkt of niet? Emma Marcegaglia, voorzitster van werkgeversorganisatie Confindustria: ¿We willen niet dat er kostbare uren werk verloren gaan en dat de productie daalt.¿ In crisistijden kan de Italiaanse economie zich een dag stilstaan niet veroorloven, vindt Marcegaglia. Het verlies wordt geraamd op 2 tot 4 miljard. ¿Het beste is om op de werkplek even gezamenlijk stil te staan bij dit historische feit.¿

De minister van jeugdbeleid, die uit een nationalistische partij voortkomt, weet niet wat ze hoort. ¿Een natie bestaat niet alleen uit geld. 17 maart mag geen B-feestdag worden¿, briest Giorgia Meloni.

Gaan de scholen dicht of niet? De minister van onderwijs staat erop dat de lessen gewoon doorgaan. ¿Leerlingen en studenten kunnen dan speciaal les krijgen over de Italiaanse eenwording en onze nationale identiteit.¿

Maar het kabinet besluit anders. Onder protest van de drie ministers van de Lega Nord (de partij uit het Noorden die niets heeft met Zuiderlingen) gaat de regering akkoord: 17 maart is voor iedereen een vrije dag. Om de economische schade te beperken, wordt 4 november - het feest van de strijdkrachten - niet op vrijdag maar op zondag gevierd.

Rest de vraag: wie doen er allemaal mee met het vieren van de geboorte van Italië? De gouverneur van de noordelijke regio Trentino-Alto Adige (ofwel: Zuid-Tirol) is in ieder geval niet van de partij. De Duitstalige Luis Durnwalder: ¿In 1861 hoorden wij niet bij Italië en in 1919 is Zuid-Tirol tegen onze wil ingelijfd. Wij hebben op 17 maart niets te vieren.¿

Uit een opiniepeiling blijkt dat 79 procent van de Italianen het juist vindt om de geboorte van hun land te vieren; 44 procent vindt dat iedereen vrij moet krijgen. Veel burgemeesters, regionale bestuurders, gouverneurs en ministers van de Lega Nord zeggen gewoon naar hun werk te zullen gaan.

Carlo Azeglio Ciampi, de wijze ex-president, stelt teleurgesteld: ¿Als het gaat om de eenheid van hun vaderland hebben de Italianen een koud hart.¿

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden