Onderzoekers: vis lokt vrouwtjes met geschreeuw tot wel 192 decibel

De Corvina Nigra (= Sciaena Umbra), een soort ombervis uit het geslacht Sciaena, zwemmend in de Middellandse Zee Beeld Wikimedia/Wikipedia
De Corvina Nigra (= Sciaena Umbra), een soort ombervis uit het geslacht Sciaena, zwemmend in de Middellandse ZeeBeeld Wikimedia/Wikipedia

Kabaal helpt vissen een vrouwtje te vinden. En vissers om vissen te vangen. Biologen zoeken een oplossing.

Dirk Waterval

Veel vissen laten met kabaal weten dat het paartijd is, biologen ontdekken hoe dat de dieren kan redden van overbevissing.

Het gegeven: hoe zorg je als mannetjesvis in troebel water dat de vrouwtjes je kunnen vinden om te paren? Door hard te schreeuwen. Het kabaal dat ombervissen maken wanneer ze in de Golf van Mexico met miljoenen bij elkaar komen, overstijgt dat van een kettingzaag op één meter afstand. Wetenschappers hebben nu ontdekt hoe de sterkte van dat geluid een accurate schatting kan geven van de grootte van de school.

Belangrijk, want ook de visserij legt zijn oor te luisteren. Het is erg makkelijk de netten uit te gooien naar zo'n parende school, waardoor overbevissing op de loer ligt. Texaanse biologen kunnen vanaf nu met een speciale watermicrofoon en sonarapparatuur horen wanneer de populatie gevaarlijk aan het teruglopen is, schrijven ze vandaag in vakblad Nature Scientific reports.

192 decibel

Tot wel 192 decibel aan geroep en geschreeuw klinkt er in het voorjaar onder water. Het doet aan als een vol voetbalstadion. Niet alleen de ombervis maakt zo kenbaar dat het tijd is voor de voortplanting, ook kabeljauw en baarzen doen dat.

Niet met longen, die heeft een vis immers niet. Wél hebben ze een zwemblaas, een zak met lucht die ze gebruiken om te blijven 'zweven' onder water en niet naar de bodem te zakken. Knijpen ze die fijn, dan ontstaat het effect van een ballon die je laat leeglopen - met bijbehorend ratelend geluid.

Tekst loopt door onder het geluidsfragment.

Voor de vissers een cadeautje. Binnen twintig minuten halen ze zo twee ton vis binnen. Tot twintig jaar geleden gaf dit geen probleem. De populatie was altijd stabiel. Ondanks het feit dat de schreeuwende vis zijn belagers zelf over zich afroept, wist hij blijkbaar nog net op tijd de soort veilig te stellen. Maar de laatste decennia lijkt de visserij door te schieten. Of dat zo is, kan met de microfoons nu makkelijker aan het licht komen.

Uit de mond van de biologen overigens geen kwaad woord over de lokale vissers, die volgens hen net zo goed gebaat zijn bij duurzame visvangst. Ook zij vangen liever niet te veel, zodat ze hun gezin ook de komende jaren nog kunnen onderhouden. Volgens de Texaanse onderzoekers werkten de vissers volledig mee aan de expedities.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden