Onderweg met boek

Ik besluit nog beter op het boek te letten, om een droste-effect te vermijden: vrouw raakt boek kwijt over vrouw die boek kwijtraakt

ANDREA BOSMAN

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

Net als 'M Train' van Patti Smith een onmisbaar boek aan het worden is - dat moment is bereikt als je de deur niet meer uit kunt zonder het bij je te steken, net zo noodzakelijk als een sleutelbos, portemonnee of telefoon, maar dan oneindig veel intiemer - beland ik bij het hoofdstuk 'Hoe ik De Opwindvogel kwijtraakte'. Er gebeurt veel. Smith - Amerikaanse punk-legende, schrijfster, kunstenaar - gaat koffiedrinken in Rockaway Beach, aan zee bij haar woonplaats New York, en ontdekt een vervallen strandhuisje dat te koop staat. Koffiedrinken doet ze sowieso ontzettend vaak.

Maar het belangrijkste is dat ze het boek waarmee ze op dat moment vergroeid is, kwijtraakt. Het gebeurt op het vliegveld van Houston tijdens een overstap vanuit Mexico. Ze legt 'De Opwindvogelkronieken' van de Japanse schrijver Haruki Murakami op een roestvrijstalen richel op een toilet en vergeet het mee te nemen. 'Ik werd er erg verdrietig van, een volgekliederde paperback onder de koffie- en olijfolievlekken, mijn reisgezel en de mascotte van mijn weer oplevende energie.'

Zelf zit ik in de trein als ik dit lees, en besluit nog beter op het boek te letten, om een droste-effect te vermijden: vrouw raakt boek kwijt over vrouw die boek kwijtraakt. Het is vreselijk om los te raken van een boek waar je hoofd net helemaal in zit. In een hotel in Bologna liet ik 'Kalme chaos' van Sandro Veronesi liggen, vlak voor ik het uit had. Ik kwam er pas in München achter, en was bijna teruggereden. Mijn gesigneerde exemplaar van 'M-Train' begint door het heen en weer gesleep ook aardig beduimeld te raken. Dat mag, daarom zijn paperbacks fijner dan gebonden boeken. Smith was afgelopen oktober in Nederland, waarschijnlijk heeft de uitgever haar toen een hele stapel laten signeren. Ik was er niet bij toen ze de handtekening zette, maar ik had wel een van de concerten gezien die ze toen gaf - waarbij ze ons meer dan eens op het hart drukte dat we 'fucking free' moesten zijn. Over de handtekening die ze met dikke viltstift op de cover heeft gezet, heb ik twee plakbandjes geplakt, omdat hij al begint te vervagen.

Smith raakt veel kwijt in 'M-Train', een zwarte wollen jas die haar geschonken is, een fotocamera. Dingen, spullen, objecten van (overleden) dierbaren spelen een hoofdrol in het boek. Alsof naarmate meer dierbaren sterven de dingen hun plek innemen. Ze onderneemt allerlei bedevaarttochten, naar de typemachine van Herman Hesse, de bril van Samuel Beckett, ze slaapt in het bed van Frida Kahlo en raakt haar jurken aan. 'Rouwen onze verloren bezittingen om ons? (...) Waarom verliezen we de dingen waar we van houden en blijven oppervlakkige dingen aan ons kleven (...)?'

De Japanse opruimgoeroe Marie Kondo, van wie we van vrijwel alle spullen die ons omringen afscheid leren nemen, zou een harde dobber aan haar hebben.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden