Ondernemersziel

Belangstellend tuurde ik maandagavond mee in de ziel van ondernemers, tv-programma van Koen 'Nipkowschijf' Verbraak. Zoiets kan natuurlijk nooit over mij gaan. Dit zijn leiders, werkgevers met honderden ondergeschikten die ze aansturen en de laan uitsturen. Mannen en vrouwen van 'lonely at the top' die opgevolgd moeten worden door evenwaardigen en voor wie gezinsleven op de tweede plaats komt. Omdat ik ooit in een jury zat onder voorzitterschap van toenmalig werkgeversvoorzitter Rinnooy Kan bezocht ik een keer hun ondernemerspartijtje in Scheveningen. In het gangpad vroeg ik hardop aan mijn gezelschapsdame: wat is toch eigenlijk een ondernemer? Prompt veerde een driftig heerschap in mijn buurt op en riep: ondernemers zijn mensen die durven! Juist ja. Ik durf niet. Toch ben ook ik ondernemer, ik zie u glimlachen... ja hoor! Maar heus, sinds een paar jaar zijn schrijvers en kunstenaars en ander onduidelijk volk voor de fiscus zelfstandige ondernemers, zonder personeel natuurlijk maar niettemin. Ik heb zelfs twee ondernemingen want met het geld waarvoor ik mijn redacteurschap van deze krant heb verkwanseld heb ik ooit een stamrecht bv opgericht, een ingewikkelde constructie om je genoegdoening niet in één keer uitbetaald te krijgen. Fiscaal voordeliger. Die voordeeltjes worden binnenkort afgeschaft maar ik profiteer er nog van. Ondernemer Schouten ziet die afschaffing overigens als een 'blessing in disguise'. Nooit heb ik een akeliger bezit gehad dan mijn onderneming Alkan B.V. (genoemd naar de buurman van Fréderic Chopin). Ik moest ervoor naar de notaris om het zaakje op te richten, wat me een paar duizend euro kostte. Ik heb een accountant nodig om Alkan B.V. financieel te beheren. Ik moet ieder jaar als directeur van Alkan B.V. een vergadering houden waarin de jaarstukken door mij als enige aandeelhouder wordt goedgekeurd en vervolgens moet ik die naar het handelsregister sturen. Ik moet over het geld dat ik mijzelf nu in stukjes en beetjes uitbetaal maandelijks premies zorgverzekeringswet afdragen. Mijn onderneming ziet er kortom heel echt uit terwijl zij helemaal nergens over gaat, en ik kan me wel voor het hoofd slaan dat ik er ooit aan ben begonnen. Bij nader inzien had ik het geld beter in één keer in m'n zak kunnen steken, een sloot belasting betaald en van de rest een Alvis Cabriolet gekocht. Ik tuur in mijn ondernemersziel en tref er niets moois en verantwoordelijks in aan, behalve dan naargeestige gesprekken met de accountant en holle telefoontjes met de belastingdienst. Koen Verbraak vroeg zijn ondernemers onder meer naar de houdbaarheidsdatum van hun leiderschap. Hadden ze zelf wel in de gaten wanneer het tijd was om op te stappen? De meesten meenden van wel en nee, het was nog geen tijd. Kijk, daar heb ik dan weer geen last van. Ik zou het liefst per direct de pijp aan Maarten geven maar de aandeelhouder die ik ben kan de directeur die ik eveneens ben niet ontslaan. U kunt trouwens ook aandelen kopen geloof ik, euro per stuk. Misschien kunt ú mij dan de bons geven.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden