Onder schrijvers

Schrijvers behoren, dat is algemeen bekend, tot de meest fijnbesnaarde mensen op aarde. Dat is omdat zij zich zo fabelachtig goed kunnen verplaatsen in anderen - ze verplaatsen zich een slag in de rondte en leggen daarbij een ruimdenkendheid aan de dag waar gewone stervelingen alleen van kunnen dromen. Zet een paar schrijvers bij elkaar en er volgt als vanzelf een tsunami van empathie.

Dit illustreert waarom de literatuur zo belangrijk is, misschien wel de belangrijkste van alle kunsten: zij biedt lezers een venster op werelden die ze uit zichzelf nooit zouden ontdekken en stelt hen in staat zich te identificeren met personen die ze van nature geen blik waardig zouden gunnen.

Neem de manier waarop Connie Palmen, afkomstig uit het katholieke zuiden, spreekt over Maarten 't Hart, kind van het gereformeerde Maassluis: "Heel nare man. Bovendien een slechte schrijver. Ik keek al op hem neer sinds ik hem op de boekenbeurs van Göteborg als een razende gek de buffetten leeg had zien schrokken, maar daarna ben ik hem ook nog gaan haten."

Dit is een citaat uit 'Pauw' van begin deze week, toen Palmen op het punt stond met de schrijverstrein te vertrekken naar de Frankfurter Buchmesse. "Als Maarten 't Hart instapt, spring ik de trein uit", zei Palmen, waarop Pauw een oud tv-fragment liet zien waarin 't Hart over 'peutertje Palmen' sprak en beschreef hoe zij 'als een baviaantje' in grote mannen klom, mannen als Marcel Möring en Adriaan van Dis. "Als zij zou schrijven zoals ze klimt, zou ze een niet onverdienstelijk auteur zijn", aldus 't Hart.

De letteren, gezellig.

Tommy Wieringa zat ook bij Pauw, hij zei vooral op te zien tegen de ontmoeting met 'de voltallige redactie van de Groene Amsterdammer', en op Twitter meldde Joke Hermsen dan juist weer dat ze blij was dat ze dit jaar überhaupt niet mee hoefde naar Frankfurt, wat Parool-recensent Arie Storm ongetwijfeld deugd zou doen, want die vindt dat Hermsen in het geheel niet kan schrijven, net zomin als Wieringa trouwens.

Gezellig, de letteren.

Over de werkwijze van Arie Storm, een pitbull-recensent die zelf ook romans publiceert, verscheen in het oktobernummer van het Hollands Maandblad een stuk van schrijver Philip Huff. 'Nul sterren voor Storm' had er boven kunnen staan, aangezien Huff geen goed woord overheeft voor Storms gewoonte auteurs ofwel de hemel in te prijzen ofwel de grond in te boren, en dat laatste altijd met onverholen genoegen. Möring is dan 'een slecht schrijver, maar ook een slecht mens', Van Dis 'meer een schrijver zoals je moeder denkt dat schrijvers zijn', Stefan Brijs 'slaapwekkend' en Annelies Verbeke 'geestdodend'.

Ik weet niet of Storm ook naar Frankfurt mocht, ik denk het niet eigenlijk, maar mocht dat toch zo zijn, dan zal hij vast de hele coupé voor zichzelf hebben gehad. Zodat hij en alle andere scheppende genieën zich ongestoord konden, eh, verplaatsen.

Daar komen de schrijvers, dames en heren. Kijk uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden