Onder prominenten

Laat mij u voor de gelegenheid eens rondleiden achter de Gouden Muur die prominentie scheidt van alledaagsheid. Ik neem tenminste aan dat u het diner ter gelegenheid van de uitreiking van de AKO-literatuurprijs als een bezigheid achter de Gouden Muur beschouwt. Je moet ervoor uitgenodigd zijn, er lopen tal van hotemetoten rond. Ik kreeg een uitnodiging omdat ik een tijdje in de jury zat. Het is een jubileum-uitreiking, 25 jaar, vandaar. Ik ga op de fiets naar het vernieuwde Scheepvaartmuseum waar de uitreiking plaats zal vinden. Leen twee lampjes bij mijn buurvrouw want het is ineens vroeg donker en ik heb er geen bekeuring voor over. In de grote hal, vroeger binnenplaats, glanzen een stuk of twintig gedekte tafels ons tegemoet. In de foyer van het gebouw stuit ik op een groepje mannen dat ik ken: Henk Pröpper, Aad Meinderts, Maarten Asscher, Freek de Jonge, met uitzondering van de laatste allemaal directeur van iets literairs, prominent. Mag ik bij jullie komen staan, vraag ik. Mag. Waar hebben jullie het over? Olifanten. Aha, ik snap het, Razda. Ja, heb ik ook gezien. Ik dacht eerst naar een historische opname van het dier te kijken, zoals zo vaak in het journaal, tot-ie opeens in die greppel werd geduwd. Ja, bijzonder beeld. Je moet tegenwoordig wat met dieren hebben anders is er iets mis. Iemand vraagt wat mijn favoriete dier is. Net op tijd schiet mij de langstaartklauwier te binnen, zojuist gesignaleerd in de Helderse duinen terwijl hij in Siberië thuishoort. De anderen hebben dit nieuws kennelijk gemist want ze kijken me glazig aan. Dan gaan we eten: marbré van gerookte zalm, rivierkreeftjes en pangasiusfilet met een Pernod-roomsaus en kruidensla. Veel woorden voor het driehoekje in elkaar gestampte visachtigheden. En dan hebben we het nog niet over het hoofdgerecht Gebraden kalfsentrecote met knolseldereimousseline, geglaceerde prei en eigen braadjus. Lekker hoor maar je kunt het ook ingewikkelder maken dan nodig is. Tot de uitzending met de prijsuitreiking is het nog meer dan twee uur, dus de tijd wordt gevuld met lovende woorden over de genomineerde boeken, de Laudatio's. Moet het niet 'Laudationes' zijn zegt iemand aan mijn tafel. Ja hoor: laudationes. Maar we zijn niet meer in het Romeinse rijk. Aaf Brandt Corstius leest een geestig stukje voor over een schrijver die zich voorneemt om de prijs te weigeren en als hij hem krijgt toch sprakeloos van vreugde het podium verlaat. Twee dames zingen een te lang duet waarin, zo merken we na een tijdje op, de titels van alle winnende boeken uit het verleden zijn verwerkt. Dan is het zover. Voorzitter Hirsch Ballin zegt dat Marente de Moor heeft gewonnen. Even stormen wat fotografen naar voren, dan valt er een soort katerige stilte want is dit nu het beste boek: 'De Nederlandse maagd'? Niet Peter Buwalda of Jeroen Brouwers? Nou ja, nog één glaasje en daarna mag iedereen gauw naar huis. Weer even achter de Gouden Muur geweest en het was er zoals altijd en ook precies zoals het vóór die muur toegaat: volstrekt modaal en willekeurig.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden