Ondanks gruwelen blijft grootmoeder de schoonheid zien

Regie: Lee Chang-dong. Met Jun Jeong-hie. In 5 filmtheaters.

De Zuid-Koreaanse regisseur Lee Chang-dong heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de grootste hedendaagse cineasten. En de vonk slaat over. Een van zijn leerlingen, Park Jung-bum, won op het afgelopen Filmfestival Rotterdam een Tiger Award met het verhaal van een Noord-Koreaan op overlevingstocht in Zuid-Korea (‘The Journals of Musan’).

In ’Poetry’, Lee’s vijfde film in vijftien jaar, duikt de regisseur in de wereld van een licht dementerende grootmoeder in een provinciestadje aan de oevers van de Han-rivier. Via het oudere dametje – met al haar fleurige hoedjes en handschoentjes het toonbeeld van ouderwetse elegantie –- stelt de regisseur vragen over schoonheid en ethiek, en laat hij zien hoe zeer die twee vervlochten zijn. Je zou Mija rustig de bezonken versie van de Engelse ’handbag hero’ kunnen noemen, de grootmoeder in rode mantel die deze week zes bewapende juwelendieven zwaaiend met haar handtas verjoeg.

Mija, vol overgave gespeeld door de Koreaanse acteerlegende Jun Jeong-hie, is een grootmoeder in de letterlijke zin van het woord, een Grote Moeder. Mija zorgt voor haar zwijgend puberende kleinzoon. Ze bekommert zich ook om een oude, verlamde, vuilbekkende buurtgenoot. Het zijn afgezanten van de jongste en oudste generatie Koreaanse mannen. Beiden krijgen geen fatsoenlijk woord over de lippen. De een zwijgt. De ander vloekt. Beiden zijn geobsedeerd door seks, en lijken zich alleen met geweld aan vrouwen op te kunnen dringen. De middengeneratie praat evenmin. Als er een vreselijke groepsverkrachting door schooljongens aan het licht komt, komen de vaders bijeen om geld in te zamelen voor de moeder van het verkrachte en inmiddels dode meisje.

Mija, die heeft plaatsgenomen in een poëzieklasje en te horen heeft gekregen dat ze tekenen van Alzheimer vertoont, moet manoeuvreren tussen mannen, en zien om te gaan met het nieuws dat haar kleinzoon betrokken was bij een gruweldaad. Lee smeedt zo een zinneprikkelende allegorische vertelling over schuld en boete, vergeven en vergeten.

’Poetry’ is een soort melodrama binnen het genre van de misdaadfilm dat met een buitengewone intelligentie en intimiteit is gemaakt, en aanspoort om toch, tussen al het kwaad, naar schoonheid en waarheid te blijven streven. Een film als een gedicht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden