'Ondanks dat we konden kiezen, kozen we elke avond voor dezelfde mosselen'

Laura Vreugdenhil (44), verpleegkundige uit Monnickendam:

„In 1998 kochten we een witte Mercedes (S280 uit 1970) en die zomer gingen we daar uiteraard mee op vakantie, naar Fort Bloqué in Bretagne. Nu we zo’n grote auto hadden, konden we ons voor het eerst de luxe van een heus campingsetje permiteren: twee stoelen en een tafeltje. Raar genoeg benutten we die ruimte niet voor het meenemen van een grotere tent. Blijkbaar hechtten we toch aan de charme van ons primitieve piepkleine tentje, éénpersoons of hoogstens anderhalfpersoons.

De vakantie was heerlijk, hoewel we er niets spannends beleefd of gezien hebben. Hele dagen lagen we aan het strand boeken te lezen; ik had toen nog een stressvolle baan waar ik vreselijk van moest bijkomen. ’s Avonds gingen we steevast eten in dezelfde strandtent met uitzicht op zee. Nog in de warme avondzon bestelden we elke avond hetzelfde: Moules aux poireaux, met heerlijke frieten. Iedere keer stelden we voor om eens ergens anders te gaan eten, maar ach het was er toch lekker en leuk? En ondanks dat we konden kiezen uit tien soorten bereidingswijzen, kozen we elke avond voor dezelfde mosselen.

Thuis heb ik ze meteen nagemaakt, en sindsdien hebben we ze nooit meer anders gegeten. Gek genoeg maak ik ze nooit in Nederland, maar alleen in ons huisje in Frankrijk, wat we intussen gekocht hebben. Onze zoon van bijna zes weet niet beter, hij associeert Frankrijk met mosselen en vraagt erom zodra we aankomen. Hoe dat zo is gekomen? Misschien omdat je in de Franse supermarkt altijd meteen tegen de mosselen aanloopt? Of is het omdat mosselen voor ons echt met zelfgebakken frieten horen, en we die lucht daar niet erg vinden?.”

2 à 3 kilo schoongemaakte mosselen, 1 smalle prei, 1 uitje, scheut slagroom, flinke schep crème fraîche, circa 2 glazen witte wijn, bijv. Muscadet, klontje boter

Wij Nederlanders zijn geneigd mosselen altijd op dezelfde manier te maken, met het bijgeleverde fletse zakje ’mosselkruiden’, maar in een béétje restaurant aan de Franse kust biedt de menukaart talloze bereidingswijzen, van marinières tot curry, van poireaux tot poivrons.

De hoeveelheid mosselen in dit recept is overigens naar eigen inzicht. Die complete pannen die je in (zowel Franse als Nederlandse) restaurants voor je neus krijgt, vind ik vaak veel te veel voor één persoon. Frankrijkgangers nemen deze zomer beslist zo’n heerlijke pot dikke roomwitte crème fraîche mee terug naar Nederland, dat is een wereld van verschil met die bleekneuzige plastic bekertjes die hier in de supermarkt verkocht worden.

Snipper de ui fijn en snij de prei in hele dunne ringetjes, ook het groen. Smelt een klontje boter in een grote pan en fruit ui en prei op heel laag vuur tot ze zacht zijn. Dat duurt even. Niet te zuinig met de boter, de groenten moeten lekker kunnen sudderen. Spoel intussen de mosselen af in een gootsteen vol koud water en verwijder eventuele baarden (lees: het haar), alhoewel die er tegenwoordig meestal al vanaf zijn gehaald. Kapotte schelpen weggooien.

Blus de prei af met de wijn en laat op hoog vuur even flink borrelen. Je hebt nu zo’n 2 à 3 cm vocht in de pan staan. Giet de slagroom erbij. Voeg nu de mosselen toe, leg het deksel op de pan en laat ± 5 minuten zachtjes koken. Schud de pan een paar keer goed om (deksel vasthouden) zodat de mosselen gelijkmatig garen. Als ze allemaal open staan zijn ze gaar, anders nog een minuutje terug op het vuur.

Schep de crème fraîche erin dotjes bovenop en maal er royaal zwarte peper over. Serveer met stokbrood om die heerlijke natte saus mee op te dopen. En met zelfgebakken frieten, waarvan het recept hier een paar weken geleden stond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden