Ondanks alle ophef geen sponsor

Laura Dekker aan het stuur van haar boot 'Guppy', in de baai bij Philipsburg, Sint-Maarten. (FOTO AP)

Wie had dat ooit gedacht: na alle wereldwijde publiciteit heeft het ’zeilmeisje’ Laura Dekker (15) nauwelijks sponsors voor haar solozeiltocht rond de wereld. Die begon op 21 augustus van dit jaar in Gibraltar, nadat jeugdzorg uiteindelijk het verzet tegen haar reis had opgegeven.

Bij vertrek uit Nederland was er sprake van een exclusief contract met een televisiebedrijf voor beelden vanaf haar zeilboot ’Guppy’, maar dat ketste af. Andere sponsors haakten eerder af „vanwege de onzekerheid of ik nu wel of niet mocht vertrekken. Nu ben ik weg, en denken de meeste natuurlijk dat het allemaal wel goed is”, zo schrijft Laura op haar website.

Om de jongste solozeiler rond de wereld ooit te worden moet Laura uiterlijk in september 2012, vier dagen voor haar zeventiende verjaardag, terugkomen in Gibraltar.

Laura verwacht dat ze het tot die tijd financieel wel kan uitzingen: „Wij (mijn vader en ik) hebben nooit echt veel geld gehad, ik heb dus geleerd met heel weinig geld heel ver te komen.” Maar ’iets extra’s’, schrijft ze, zou ’niet overbodig’ zijn.

Los van de sponsoring verloopt Laura’s tocht tot nog toe voorspoedig. Ze nam een ingecalculeerde lange rust op de Canarische eilanden, haar eerste bestemming na Gibraltar. Daar wachtte ze op het einde van het orkaanseizoen in het Caribisch gebied.

Tijdens die rust was Laura bepaald niet eenzaam. Regelmatig kwamen vrienden langs en ook haar moeder en zusje zijn al een paar dagen op bezoek geweest. Ze sleutelde wat aan haar boot, zwom veel en maakte toeristische uitstapjes.

Op 10 november ging Laura op weg naar de Kaapverdische eilanden, nog meer naar het zuidwesten. Begin december begon de grote oversteek, de reis van ruim 4000 kilometer naar Sint-Maarten. Sinterklaas bracht Laura nog niet waar ze om gevraagd had – wind – maar een paar dagen later had ze genoeg vaart, zo’n zeven kilometer per uur.

Zo kwam ze op 18 december aan op Sint-Maarten, en daar had ze ook om praktische reden naar uitgekeken: het is niet niks om elke nacht stukjes te slapen van anderhalf uur – als het radaralarm aan je hoofdeinde je niet eerder wekt. De plaatselijke autoriteiten lieten haar komst niet ongemerkt voorbijgaan: een helikopter en een flinke vloot begeleidden haar op de laatste kilometers.

Sindsdien viert Laura kerstvakantie: ze slaapt ongestoord, praat bij met oude kennissen – de zeilwereld is klein – en vaart voor de lol eens een stuk op een andere boot. Komend jaar wacht haar de nieuwe etappe, de tocht door het Panamakanaal die haar aan het begin van de volgende oceaan zal brengen.

Laura had beloofd dat haar schoolopleiding niet zou lijden onder de reis, maar al te veel schrijft ze niet over haar schoolwerk. Eind augustus meldt ze dat ze maar weer de schoolboeken is ingedoken, omdat in Nederland de scholen ook weer zijn begonnen. Wandelend door de vulkanische grotten van Lanzarote meldt ze: „Ik heb mijn aardrijkskunde wel weer gedaan voor deze week.” Soms verontschuldigt ze zich dat ze een dag niet geschreven heeft: „Ik was druk met de boot en met school.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden