Omgekeerde 'Festen' evenaart origineel niet

Jagten
Regie: Thomas Vinterberg. Met Mads Mikkelsen.

¿¿¿

De Deense regisseur Thomas Vinterberg heeft met 'Jagten' een omgekeerde 'Festen' gemaakt. Om het geheugen even op te frissen: 'Festen' betekende veertien jaar geleden Vinterbergs grote doorbraak. Met zijn debuutfilm werd de 29-jarige regisseur meteen gelanceerd als de Deense golden boy. Zijn hyperenergieke familiedrama, met de geleidelijke ontmaskering van de pater familias als kindermisbruiker, was gemaakt volgens de regels van het Dogma-manifest dat in 1995 door Vinterberg, samen met Lars Von Trier en nog wat kornuiten was gelanceerd om het naturel terug te brengen in de cinema.

De Dogma-beweging was het speelse antwoord op de overgeproduceerde Europese film die het liefst een kopie van Hollywood was. De bedoeling van de Denen: de boel op een speelse manier opschudden. Was al dat kunstlicht wel nodig? En al die make-up, kostuums, rekwisieten, muziekjes en exotische locaties? Vinterberg gaf in 1998 het voorbeeld met het schokkerige, losjes uit de hand gefilmde 'Festen', dat een enorme dramatische kracht had, en als een van de grootste Deense filmhits de wereld over ging. Het was een zegen en een vloek: Dogma stond als filmstroming en discussiestuk op de kaart, maar het succes werd door Vinterberg zelf niet meer geëvenaard.

Met 'Jagten', inmiddels zijn zevende film, doet de regisseur nu een verwoede poging tot een reprise. Niet alleen de titels lijken op elkaar, 'Festen' en 'Jagten', ook de thematiek is identiek, kindermisbruik, zij het wel dat de films verschillende zijden van de medaille belichten. Ging het in 'Festen' nog om de ontmaskering van de dader, in 'Jagten' zet een valse beschuldiging van misbruik het leven van een zachtaardige kleuterleider compleet op zijn kop.

De Deense leading man Mads Mikkelsen weet lang te boeien als de man die van het ene op het andere moment geldt als een paria in de kleine Deense gemeenschap waar hij werkt als onderwijzer, en waar zelfs zijn beste vriend hem op een dag de deur wijst. 'Jagten' (internationale titel: 'The Hunt') herbergt een soort hedendaagse heksenjacht, die aanspoort waakzaam te zijn voor de verzinsels van kinderen. De film gaat daarmee het cliché te lijf dat kinderen altijd de waarheid spreken.

Allemaal goed en wel, maar dramatisch gezien blijft 'Jagten' ver achter bij 'Festen'. Dat komt doordat de film slechts een enkele emotie volgt, en dat is meevoelen met het slachtoffer. Lucas wordt niet alleen overal weggekeken, hij wordt ook in elkaar geslagen in de supermarkt. Tegen de muur van emoties lijkt niets meer bestand. En zo wordt de film over massale hysterie zelf ook een beetje hysterisch. Mikkelsen is een van de interessantste acteurs van dit moment. Je had hem een wat minder eenzijdige film gegund.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden