Omdat de moderne vrouw eisen stelt

Schrijvers Wim de Jong (links) en Christian Knijff bij de New York Barbershop op de Kop van Zuid in Rotterdam. (ROGER DOHMEN)

Drie jaar na het ’Handboek voor de moderne vrouw’ verscheen deze maand het ’Handboek voor de moderne man’. Uit behoefte.

Mannen die op hun pappadag liever de iPad bekijken bij de Mediamarkt dan dat ze met hun kroost naar de dierentuin gaan. Schrijver en Volkskrant-journalist Wim de Jong noemt hen ’iPaps’. Klinkt hip maar is eigenlijk een toonbeeld van de ouderwetse man. Hij is er zelf een, met z’n 53 jaar. Ondanks dat hij samen met zijn collega’s Christian Knijff (31) en Henrico Prins (42) onlangs het ’Handboek voor de moderne man’ heeft geschreven. „Ik heb met mijn zoons altijd dingen gedaan die ik zelf leuk vond”, geeft De Jong toe. „Ik creëerde win-winsituaties. Bij vrouwen is de zelfopofferingsgezindheid om dingen te doen die je kinderen leuk vinden, maar jij niet, veel groter.” Tóch ontkomen mannen er binnen tien jaar niet meer aan deze houding te veranderen, voorziet De Jong. De moderne vrouw stelt eisen.

De man is zijn positie als kostwinner kwijt en dat betekent een heroriëntatie op het manzijn, ’met oog voor de directe omgeving en een ontdekking van wat het leven nog meer biedt dan werken en status’. „Je kunt als man wel niet achter die Bugaboo willen lopen, maar vrouwen noteren dat in hun achterhoofd”, weet De Jong. „Sommige mannen menen dat ze een dagje oppassen op hun kinderen, maar dat is al een verkeerd gekozen woord. Zwaar fout. Je hebt gewoon een rol te vervullen en vrouwen hebben daar duidelijke ideeën over. Wij mannen zijn niet meer in de positie om quality time met vrouw en kind te weigeren.”

Betekent dat treuren om de verloren luxepositie waarbij de man kon doen wat hij zelf wilde? Nee, een beetje man is pragmatisch. Zo ook de moderne. Zoals de dertiger Knijff. „Vaderen is statusverhogend”, weet hij. „Je wint er tegenwoordig punten mee bij de vrouwen. Daarmee is het voor mannen ook meteen leuker geworden.” „Ja”, lacht zijn collega-schrijver naast hem, „hoe beter je vadert, des te beter de seks. Vaderen is hét ticket tot het bed.”

De zorgende vader zal zijn rol in de nabije komst niet meer beperkt zien tot één pappadag, voorzien de schrijvers. De Jong: „Mannen en vrouwen zullen werk en zorg gelijkmatiger gaan verdelen. Als man kun je moeilijk drie dagen met je kinderen in de Mediamarkt rondhangen. Mannen moeten een andere kant van zichzelf gaan ontdekken. En dat in het beste geval leuk leren vinden. Daarvoor is ons handboek geschreven.”

De Jong weet als ouderwetse man hoe moeilijk het kan zijn als je in de veronderstelling bent dat je werk je leven is. „Ik heb altijd keihard gewerkt, mijn leven was de journalistiek”, vertelt hij. „Nu moet ik oefenen in de tijd nemen voor dingen die voor mijn werk in de plaats zijn gekomen. Ik heb sinds kort een moestuin. Maar het geduld oefenen en het krijgen van een één op één relatie met het plantje is nog een hele exercitie. Tease me, prikkel me. Ik ben op zoek naar competitie, zelfbevestiging en kicks. Er moet boeddhisme in me gaan vloeien. Terwijl al die babyboomvrouwen dit nieuwe leven feilloos weten vorm te geven. Met kleinkinderen, kunstclubjes en vriendinnen. Voor veel vrouwen de mooiste tijd van hun leven. Mannen lopen achter. Ze hebben nooit tools ontwikkeld voor het leven naast werk en competitie. Als hun relatie eindigt of ze verliezen hun werk, flikkert hun hele bestaan in elkaar.”

Zijn jongere collega Christian Knijff slaat hem met verbazing gade. Verrast: „Ik kan me daar niets bij voorstellen. Ik weet dat er zelfs cursussen bestaan voor mannen die tegen hun pensioen aan zitten en moeten leren wat ze met hun tijd moeten doen. Ik ben erg graag vrij. Weet prima wat ik dan moet doen: lekker de nieuwste muziek ontdekken. Achter internet of in de platenzaak.”

Er zijn meer verschillen tussen de twee generaties die aan tafel zitten in het Amsterdamse restaurant Dauphine (de derde schrijver van het boek freelancet tegenwoordig vanuit Nieuw-Zeeland). Startende stellen leggen tegenwoordig de roosters naast elkaar om te bekijken wat er mogelijk is qua organisatie van de carrières en het privéleven. Heel wat anders dan het bohémienleven van De Jong, waarbij het vanzelfsprekend was dat de mannelijke journalist tot twaalf uur in de kroeg zat en de vrouw dat maar moest slikken. Zijn vrouw liet lijstjes achter met zaken die nog eens een gesprek waard waren, De Jong zette dan zijn hakken in het zand: „Ik heb ter voorbereiding op dit boek een hoop mannenhulpboeken gelezen en realiseerde me dat er veel mannen bij dokters terechtkomen omdat ze nooit hebben geleerd zich te uiten. Ik ging ook vaak gesprekken uit de weg. Ik vond het wel best. Je komt er als man pas achter dat het niet goed gaat, als je te weinig seks hebt.”

Het ’Handboek voor de moderne man’ is een pleidooi geworden voor het leiden van een zo veelzijdig mogelijk leven. „De man moet meer easy worden, in ease met zichzelf”, vindt De Jong. „Mannen hechten doorgaans minder waarde aan goede vriendschappen dan vrouwen. Wij adviseren: besteed veel tijd aan je vrienden.” „Ja”, valt Christjan Knijff in, „ik heb met mijn vrienden echt een praatcultuur ontwikkeld. Kletsen over wat we vinden van ons leven en welke gevoelens daar bij komen kijken.” Hij lacht: „Maar wel in de stamkroeg, aan de toog, met bier erbij.” Nu is het De Jong die zijn collega gefascineerd bekijkt. „Ik heb dat helemaal niet”, ontboezemt hij. „Mijn vrienden zijn emotionele rauwdouwers, die nadat ze drie weken op de camping zitten pas vertellen dat ze in scheiding liggen en het huis uit zijn gezet.”

De Jong vindt het leven van de moderne man voordelen bieden. „Je vriendin heeft ook een carrière en geld. Naarmate ik ouder werd, begon ik dat kostwinner zijn toch als een juk te ervaren. Ik dacht: straks val ik dood neer en is mijn werk alles geweest waar het om draaide. Ook een leuk aspect van het moderne man zijn is dat je bij veel klussen een monteur kunt laten aanrukken. Die zet dan je Ikea-kast voor vijftig euro in elkaar.”

Knijff zet grote ogen op. „Echt waar? Doe jij dat? Dat vind ik echt bizar! Hier trek ik de lijn! Die dingen worden toch echt gemaakt zodat iedereen, man of vrouw, in staat is om dat in elkaar te zetten.” Misschien is de moderniteit De Jong, hier met een witte wijn en een muntthee tegenover zijn jongere collega met bier en een koffie, naar het hoofd gestegen en is hij er in door geslagen. „Ik heb een grote mate van onhandigheid en mannen raken sneller gefokt om dingen die misgaan dan vrouwen”, vergoelijkt hij. „Nou, als je veel van dat gefok kan vermijden, waarom dan niet zo’n monteur bellen?”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden