Omarm billen en borsten weer als ideaal

Over een gezonde werkomgeving voor modellen zou de mode-industrie afspraken moeten maken, zeggen Angela Willemse en Eline van Uden (Opinie, 11 april). De Franse oplossing, magere modellen door wetgeving het werken onmogelijk maken, is repressief naar hun mening en zou niet werken. Maar een wet kan wel degelijk een aanzet zijn om de industrie op andere, gezondere gedachten te brengen, zo is historisch bepaald.

In de afgelopen vijf jaar heb ik als model de wereld over gereisd en ook in Londen en Parijs gewerkt. Mijn Hollandse heupen van rond de negentig centimeter waren voor mijn Parijse bureau een 'probleem'. Toch had ik daar bijna elke dag werk. De weegschaal stond bij elke bezoek aan mijn agency klaar, het meetlint hing standaard rond de nek van mijn boeker. Ik trainde me suf en at soms slechts een appel per dag. Als ík dit niet doe dan een ander wel, dacht ik. Dit alles om aan het schoonheidsideaal te voldoen. Afgezien van die paar meisjes die van nature (super)dun zijn, moeten we er allemaal voor lijden.

Een begin van dat ideaal ligt bij de ontwerpers. Hun mantra is dat kleding het best valt op zo weinig mogelijk vrouwelijke vormen: de kledinghangertheorie, zoals dat in de business heet. Ook worden kledingsamples zo klein mogelijk gemaakt want minder stof is goedkoper. In de mode-business draait sowieso alles om imago en geld. Kleding, luchtjes, bladen; het moet aan de vrouw worden gebracht. En wij (vrouwen) kopen die tijdschriften met de dunste modellen gretig. Een kwestie van vraag en aanbod in een internationale business. Modehuizen en -steden vissen allemaal in één vijver. Cosmeticaconcerns kopen de als journalistiek verpakte pagina's in de modebladen. Je moet met een vergrootglas zoeken naar modejournalisten en -bloggers die zich niet laten fêteren. Tegen de miljarden van die industrie blijft geen afspraak staan.

Dat het schoonheidsideaal anders kan, bewijst de geschiedenis. In de jaren negentig hadden supermodellen als Cindy Crawford nog wel gewoon rondingen. En voor de opkomst van Twiggy in de jaren zestig waren vrouwelijke vormen een must-have voor een model.

Designers moeten die kledinghanger aan de wilgen hangen en vrouwenborsten en -billen omarmen als ideaal. En modejournalisten moeten hun vak serieuzer nemen en schrijven over kleding die normale vrouwen past.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden