Oltmans is blij dat er aan zijn hockeyers nog heel wat hapert

BRUSSEL - Drie weken geleden verslikte het Nederlandse hockeyelftal zich op een toernooi in Mönchengladbach bijna in Engeland. Het werd in Duitsland 2-2 in een wedstrijd, waarin de strafcorner eerder tot een obsessie dan een gevaarlijk wapen uitgroeide.

Het gelijke spel detoneerde ook een beetje in de fraaie reeks van negentien wedstrijden (sinds de nederlaag tegen Pakistan om de Champions Trophy, op 20 maart) die of in een overwinning (12 keer), of in een remise eindigden. Wat dat aangaat staat het oranjeteam er aan de vooravond van het WK in Sydney een fractie beter voor dan medio oktober: het werd gistermiddag op de eerste dag van een vierlandentoernooi in de Brusselse deelgemeente Sint Lambrechts Woluwe 4-1, dankzij een bevlieging in de laatste elf minuten van de eerste helft. In die fase benutte Floris-Jan Bovelander een strafcorner (één van de vijf), tikte aanvoerder Marc Delissen een voorzet van 'Flop' in, pikte het talent Teun de Nooijer zijn goaltje mee en deelde Stephan Veen eveneens in de produktie. En omdat de tweede helft zonder doelpunten verstreek, speelde het Nederlandse elftal opnieuw een duel met twee gezichten.

In de eerste tien minuten van de wedstrijd zag het er niet uit, na de rust toonde Nederland een te grote gretigheid, waardoor de basisposities voortdurend onbezet bleven en het weldadige briesje van geduldig de kansen afwachten ontaardde in een briesende storm van ongeorganiseerde dadendrang. Ach, in zijn hart is bondscoach Roelant Oltmans blij dat er nog wat aan de machine hapert. “Dat betekent dat wij nog niet aan het plafond zitten. Dat zou in deze fase ook niet best zijn.” De gevaarlijkste tegenstander van het Nederlandse hockeyelftal lijkt momenteel overschatting van de eigen mogelijkheden te zijn. Negentien maal ongeslagen op rij, met mogelijk de vierde toernooizege binnen vijf maanden in het verschiet, het gevaar van de euforie loert. Anders dan bijvoorbeeld Oltmans' collega bij de schaatsers, Ab Krook, in de weken voorafgaand aan de Olympische Winterspelen in Hamar moest ervaren, is het favorietendom geen 'publieks-item' en dus hoeft de oefenmeester uit Oegstgeest het hoge verwachtingenpatroon alleen intern maar bij te stellen. De sfeer is goed, ofschoon de intensieve voorbereiding op het WK mentaal veel van de selectie vergt.

“We zijn ons heel bewust van wat er aan ontbreekt”, gaat Oltmans verder. “Het gaat om kleine puntjes.” Enkele waren voor het publiek op het complex van de tennis- en hockeyvereniging Rasante duidelijk zichtbaar. De disciplinaire straf die Oltmans Remco van Wijk na een onnodige gele kaart oplegde, bijvoorbeeld. Hij werd na het uitzitten van zijn straftijd gewisseld voor Eikelboom en mocht pas in de slotfase zijn clubgenoot De Nooijer aflossen. “Ik houd daar niet van”, hield Oltmans de spits publiekelijk voor, “dat soort dingen wil ik op een WK niet zien.” Dat na de hervatting de vaste patronen ontbraken, was een ander signaal.

De strafcorner liep evenmin naar wens, maar daar had Oltmans twee plausibele verklaringen voor. In de eerste plaats vindt hij de twintig “oneindige” varianten bedrijfsgeheim, in de tweede plaats doet de afwezigheid van Taco van den Honert zich in dat opzicht voelen. De Amsterdammer leek genezen van zijn kuitbeenblessure, maar kreeg de afgelopen dagen onverwacht te kampen met allerlei bijverschijnselen op andere plaatsen (lies, scheenbeen). Een paar keer waagde hij zich de afgelopen week op de training, gisteravond voegde hij zich welgemoed bij de ploeg, maar aan spelen komt hij vandaag (tegen België) en morgen (tegen Spanje) zeker niet toe. Oltmans rekent erop dat Van den Honert voor het WK weer volledig speelklaar is. “En de strafcorner? Ik heb geen zin om alle varianten te laten zien. Maar op de training loopt het als een tierelier. Reken daar maar op.”

Roelant Oltmans is in feite klaar voor het mondiale titeltoernooi, dat voor Nederland op 24 november begint. Begin deze week gaf hij zijn basisopstelling prijs. Walter Drenth bleek te zijn gepasseerd. Erik Jazet vormt met Bastiaan Poortenaar de centrale verdediging. Het was het enige vraagteken vooraf, maar in de aanval komt er wellicht eentje bij. Door de blessure van Van den Honert heeft de 18-jarige De Nooijer zijn kans gegrepen tot een meer dan verdienstelijke pinchhitter uit te groeien. Die rol heeft Oltmans vooralsnog wel gereserveerd voor de Bloemendaler, wanneer Van den Honert tenminste weer tijdig fit is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden