Oliemans zingt meesterlijk en meeslepend

KLASSIEK

Schubert Liedcycli Thomas Oliemans/ Malcolm Martineau ****

Is het een ijkpunt in zijn carrière? Vast! De jonge Nederlandse bariton Thomas Oliemans zingt voor het eerst binnen een periode van twee weken de drie grote liedcycli van Franz Schubert. Vanavond volgt nog 'Schwanengesang', maar de uitvoeringen van 'Die schöne Müllerin' - vorige week maandag - en van 'Winterreise' eergisteren bevestigen in elk geval al dat Oliemans een liedzanger van uitzonderlijk kaliber is.

Oliemans laat zich bij zijn recitals in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw begeleiden door de fantastische Britse pianist Malcolm Martineau. Begeleiden is hier trouwens een volstrekt ontoereikende term, want Martineau zingt als het ware vanachter zijn vleugel met Oliemans mee. Hij ademt mee, stuwt, wacht af, kijkt indringend en hoopvol richting de zanger en deelt in diens climaxen, diens twijfel, euforie en wanhoop. Het is af en toe bijna zo dat Martineau de show van Oliemans steelt, want het is maar moeilijk om je blik niet op hem te richten.

Van de drie grote Schubert-cycli had Oliemans 'Winterreise' en 'Schwanengesang' al eerder uitgevoerd. 'Schwanengesang' vertrouwde de bariton al aan cd toe, ook toen met Martineau. Maar 'Die schöne Müllerin' zong Oliemans vorige week voor het allereerst compleet. Met terugwerkende kracht was dat na de verpletterende uitvoering van 'Winterreise' hoorbaar. 'Die schöne Müllerin' werd mooi opgebouwd, prachtig uitgevoerd, maar was als geheel net wat minder bijzonder dan 'Winterreise'. Oliemans had toen meer moeite om zijn concentratie te vinden.

Na een lied of vier, en wat problemen met enkele hoge noten, begon de stem te 'zitten'. Bij 'Der Neugierige' kwam het eerste magische moment en vanaf toen liet de zanger zijn publiek niet meer los. Het vasthouden van zo'n prachtige, serene sfeer in 'Morgengruss' of 'Tränenregen' lukt maar weinigen. En als Oliemans super geconcentreerd is - zoals in het sfeerveranderende 'Der Jäger' - fixeert zijn blik en staart hij met holle blik de zaal in zonder met zijn ogen te knipperen. Fascinerend om te zien.

Het was in de meer dramatische liederen van 'Winterreise' dat Oliemans zijn draai meteen vond. Van 'Gute Nacht' tot aan 'Der Leiermann' was er in de 24 liederen een prachtige, opwindende spanningsboog. Hier kwam ook de succesvolle operazanger Oliemans om de hoek kijken. Grote, felle contrasten, en geen angst om de stem voluit te laten klinken. De grote valkuilen in 'Irrlicht' werden meesterlijk en vol overtuiging omzeild. Het schakelen tussen groot en klein, tussen grommende laagte en schuchtere kopstem verliep voorbeeldig. Hier stond een zanger die geen enkele moeite had om zichzelf bloot te geven, en het was meer dan meeslepend om dat mee te maken. Een grootse avond.

Thomas Oliemans zingt vanavond 'Schwanengesang' in het Concertgebouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden