Oh my God, een intrigerende blik in de toekomst

Waar voetballers en hun vrouwen zich zoal zorgen over maken in hun leven. Maandag liet de documentaire 'Team Gaza' (Vara) het dagelijks leven zien van vier eredivisievoetballers in het afgesloten Palestijnse gebied. "Als je problemen hebt, neem die dan niet mee hiernaartoe", zegt de coach. Dus niet: praat erover. Iedereen heeft daar ellende: huis gebombardeerd, vader vermoord, moeder ziek. Op de grasmat kunnen ze juist even alles vergeten.

Het was een uniek en gelaagd portret van Gaza, 'de grootste gevangenis ter wereld'. Maar op zoek naar een bammetje met vlokken na die goede speltboterham met graskaas, viel ik in het nieuwe programma 'The Story of My Life' (RTL) van Linda de Mol, en dat greep toch ook de aandacht.

Volgens broer John de Mol kan het format een wereldhit worden. Maandag was de proefuitzending met voetballer Wesley Sneijder en zijn vrouw Yolanthe Sneijder-Cabau. De dertigers werden door topgrimeurs eerst zestig jaar oud gemaakt, en daarna knap getransformeerd tot negentigjarigen. Kijkend naar zichzelf en de ander voerden ze met Linda gesprekken over hun leven. Zijn ze tegen die tijd nog bij elkaar? Hebben ze hun dromen verwezenlijkt? Bijna 1,1 miljoen kijkers wilden het wel zien. Ze werden beloond. Vooral als negentiger maakten die twee een metamorfose door en stegen boven zichzelf uit. Ongelooflijk eigenlijk, wat er loskwam.

Linda was lief, oprecht geïnteresseerd, geëmotioneerd ook. Ze vond het zo dapper dat knappe Yolanthe durfde mee te doen. Nou inderdaad, die moest wat overwinnen.

"Oh my god. Wat eng!", riep ze als 'zestiger' net uit de grime. "Ik ben in shock. Dit kan echt niet hoor, we gaan samen naar de plastisch chirurg." Hij: "Nee, je ziet er supermooi uit, ik zie nog steeds Yolanthe." Zij, in de spiegel: "Oh my god. Dit is nog erger dan jij. Het lijkt alsof ik een ongeluk heb gehad." Hij kijkt inmiddels geïntrigeerd naar zijn spiegelbeeld: "Het is gek, maar ik zie mijn opa erin. Ik ga trouwens steeds meer aan jou wennen." Zij: "Ja, zou je het hiermee nog kunnen doen?"

Het was niet de blik in de toekomst maar hun huidige reactie erop die boekdelen sprak. Zij was bang dat hij haar zou afdanken. Hij dankte haar niet af. Hij werd lief, zorgzaam en zag háár, niet het plaatje. Wesley groeide. Yolanthe werd stil, kwetsbaar. Wie was ze nog als ze niet meer begerenswaardig was?

Een paar uren grime deden wonderen. Eenmaal negentig, keken ze niet meer naar een verlepte, geschminkte partner maar keken ze als oude mensen terug op hun leven. "Misschien kunnen we elkaar wel nooit zo zien. Dat zij eerder zou gaan dan ik, dat is het meest pijnlijke wat ik op dit moment voel", zei Wesley zacht. Yolanthe bedankte hem. "Dat je er altijd voor me was, en me een kindje hebt gegeven."

Volgend jaar komt RTL 4 met een serie van zes afleveringen. Interessant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden