Ode aan het tafelvoetbal in Utrecht

Ajax en FC Utrecht volharden in statisch en apathisch spel in een gedrocht van een wedstrijd

FC Utrecht 1 Ajax 0

Ach ja, je moet wat als trainer. Ook drollen moeten soms verkocht worden als taartjes, dus deed Utrecht-coach Erik ten Hag na afloop van een draak van een wedstrijd een volle greep uit de clichébak met obligaat trainersjargon. Van 'We stonden goed' via 'Het was een tactisch steekspel' naar 'We gaven niks weg' en meer van dat soort bla-bla. Het had Ten Hag gesierd als hij tenminste had toegegeven dat Utrecht-Ajax niet het spektakel bracht, zelfs geen sprankje, waar de voetballiefhebber op gehoopt had. Verblind door de verrassende 1-0 winst op koploper Ajax kon hij het zich blijkbaar permitteren om wat dooddoeners de wereld in te slingeren. Plus de wat curieuze constatering dat "Ik dit soort wedstrijden ook in de Bundesliga en de Premier League vaak zie."

Om hem en de Utrecht-fans maar meteen uit de droom te helpen: FC Utrecht-Ajax was een gedrocht van jewelste dat je zelfs op het tweede Engelse of Duitse niveau niet zo snel zal tegenkomen, omdat die spelers wel beseffen dat ze niet alleen voor zichzelf of de trainer in de rondte lopen. Dat ze mensen die de moeite hebben genomen om tegen forse betaling naar een stadion te komen, wél willen entertainen en strijd willen leveren. Liefhebbers van tactische steekspellen kunnen zich in januari weer vervoegen in Wijk aan Zee, bij het Hoogovens Schaaktoernooi.

Veel ophef ging aan het treffen vooraf, maar het rumoer sloeg vanaf de eerste minuut dood in een vrij sfeerloos decor dat weliswaar weldadig het trommelvlies beroerde bij gebrek aan kwetsende spreekkoren, maar die het netvlies niet bepaald onberoerd liet. Om te huilen zo slecht was Utrecht-Ajax, een wedstrijd die geen winnaar verdiende, maar er in de slotfase toch één kreeg. Yassin Ayoub mikte eindelijk eens een bal tussen de palen, waarmee hij zo ongeveer de enige was deze middag. Het gebrek aan inspiratie, aan strijd, aan alles wat een wedstrijd zo leuk kan maken, rechtvaardigde vier lege tribunes in plaats van die ene. Elke andere tijdsbesteding deze zondagmiddag was een zinvollere geweest. Het duel tussen de nummers 9 en 1 van de eredivisie weigerde op gang te komen en was in al zijn apathie en belevingsgebrek meer een ode aan tafel- dan aan veldvoetbal.

Ajax-oefenmeester Frank de Boer was iets realistischer in zijn visie dan collega Ten Hag, hij toonde zich tenminste nog boos en teleurgesteld, maar dat had meer met het uiteindelijke resultaat te maken dan met de uitvoering. Goed staan en niets weggeven zijn de toverformules geworden in het voetbal, voor een potje ouderwets, opportunistisch voetbal schamen ze zich tegenwoordig.

Er is al genoeg dreiging in de wereld, oorlog in de zestien hoeven we daar niet bij te hebben, is misschien de heersende gedachte, anders is het niet te verklaren dat Ajax, toch de koploper, volhardt in statische patronen en niet eens de blik verlegt naar de helft van de tegenpartij. Aantredend met drie verdedigers zou dat het uitgangspunt ook moeten zijn, maar het trio Tete/Veltman/Riedewald schoof meestentijds elkaar de bal toe, zonder hun geluk eens een linie verderop te beproeven.

Dat leidde tot voor Ajax onthutsende en onwaardige cijfers. Natuurlijk, het balbezit was er in ruime mate, des te schrijnender was dat er bijna niets mee gedaan werd. Eén schot op doel en een gemiste kopbal van de sukkelende spits Arek Milik, dat was de oogst van een middagje Utrecht. De Boer profileert zich graag als protegé van Louis van Gaal, maar om nu ook diens aanvallende impotentie bij United te kopiëren, is ook weer zowat. En dan had Ajax nog het geluk dat PSV en Feyenoord haperend hun inhaalrace vervolgden, zodat de Amsterdammers nog steeds alleen de ranglijst aanvoeren. Maar als Ajax blijft volharden in dit steriele spel kan dat nooit lang duren.

De Boer mist opportunisme

In de rust had Frank de Boer nog een goede tip voor zijn spelers. Dat een wat opportunistischer speelstijl niet zou misstaan tegen een opponent die op eigen helft keurig afwachtte op dingen die niet gingen komen. "Je moet de strijd ook wíllen zoeken", legde De Boer de vinger op de zere plek. "Veel te laat kwam het besef dat een portie opportunisme hier geen kwaad had gekund. Dat we veel eerder druk hadden moeten zetten, veel attenter moeten zijn. En nog hadden we kunnen winnen als Milik die grote kans had verzilverd. Je weet dat ploegen ons zo afwachtend tegemoet kunnen treden, aan ons de taak om er een antwoord op te vinden. Dat is ons vandaag niet gelukt."

Door de nederlaag blijft Stadion Galgenwaard het enige stadion waar De Boer als hoofdtrainer van Ajax nog niet wist te winnen. Zes pogingen leverden drie gelijke spelen en drie nederlagen op. In totaal is FC Utrecht al zeven thuisduels op rij ongeslagen tegen Ajax.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden