Obama: Ik ben een en al mazzel, anders zat ik niet in het Witte Huis

Obama zwaait af dit jaar, en het minste wat ik voor hem kon doen deze week was vier avonden binge-watchen met de serie 'Inside Obama's White House' (VPRO). Nee, geen nieuwe Netflix-serie maar een BBC-documentaireserie met nieuw ingesproken voice-overs van VPRO-buitenlandexpert Chris Kijne, op NPO2.

In deze terugblik op acht jaar presidentschap komen de Amerikaanse president Obama zelf, en alle relevante kopstukken per kwestie aan het woord, van Nancy Pelosi (voormalig Huis van Afgevaardigden-voorzitter) tot aan de Iraanse minister van buitenlandse zaken.

In vier afleveringen van een uur kijkt de serie gedetailleerd en vol unieke beelden naar de dossiers die hem 's nachts uit zijn slaap hielden. De zware financiële crisis net na zijn aantreden in 2008, zijn zorgverzekeringswet, de Syrische gifgasaanvallen en het nucleaire akkoord met Iran bijvoorbeeld. Of Guantánamo, schoolschietpartijen en rassenrellen in Ferguson.

Kijk deze serie en je ziet onderwerp voor onderwerp wat deze president voor de Verenigde Staten en de wereld heeft betekend. Zelf ken ik de concrete issues van Frank Underwood nog beter dan die van Obama, zeg ik eerlijk. Ik weet wel dat Amerika onder Obama weer een Grote Vriendelijke Reus werd, met een visie van menselijke vooruitgang en idealen.

Natuurlijk moest deze president voor die idealen het geniepige kaartspel van het Witte Huis spelen, en 'Inside Obama's White House' laat verlekkerd zijn naaste adviseurs en ministers aan het woord over welke senatoren nog 'bewerkt' moesten worden voor hun steun aan wetsvoorstellen. Of hoe Obama handig de publieke opinie bespeelde en creatieve bondjes sloot.

Hij beet bijna zijn tanden stuk op zijn nationale zorgverzekering Obamacare, een verzekering voor iedereen, zodat niet elk kwartier een onverzekerde dus onbehandelde Amerikaan hoefde te sterven. Die in te voeren, gold als politieke zelfmoord. Het was al honderd jaar niet gelukt, senator Ted Kennedy had het dertig jaar geleden nog geprobeerd. In 2009 was er voor het eerst in vijftien jaar een Democratische meerderheid in beide Huizen van volksvertegenwoordiging. Het moest nu, vond Obama. Unfinished business liet hij niet graag liggen.

De Republikeinen gunden hem niets. In zulke beklemmende situaties wordt hij op zijn best. "Ik ben een en al mazzel. De kans dat ik als zwarte in het Witte Huis zou komen was ook nihil, dus dit moet ook kunnen." De dag dat hij Obamacare kreeg aangenomen was 'de meest bevredigende dag' uit zijn leven'. De prijs: dodelijke aanslagen op Congresleden en een megaverlies van de Democratische meerderheid in beide Huizen. "Ik ben de president van de Verenigde Staten en ik krijg niets gedaan", fulmineerde hij daarna. Maar op de 'lange boog van de geschiedenis' heeft hij toch stapjes vooruitgang geboekt, vindt hij. "Als je kon kiezen wanneer in de geschiedenis je geboren had willen worden, dan koos je 'nu'."

Denkt iedereen dat? Ach, de serie is overduidelijk pro-Obama, maar waarom ook niet.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden