O help, niet weer automutilatie

Piepjonge Britse debuteert met portret van twee coole huurmoordenaars

ANDREA BOSMAN

Wat een merkwaardige helden heeft de piepjonge Britse thrillerschrijfster Hanna Jameson gecreëerd. Nic en Mark zijn huurmoordenaars en delen een appartement in Londen. Mark draagt eyeliner en Dr. Martens-schoenen, lijkt op Sid Vicious en is homo. Hoe hij, ondanks een goed nest en dito opleiding in dit leven rolde wordt niet duidelijk.

Nic komt uit een ogenschijnlijk normaal, burgerlijk gezin. Zijn zus is zwaar aan de heroïne, zijn broer wordt held in Afghanistan. Zelf raakte hij als tiener betrokken bij een vechtpartij, stak per ongeluk een jongen dood en belandde in een jeugdgevangenis. Zie hier het slachtoffer dat dader werd. En nu trappen ze allebei met plezier mensen in elkaar, martelen ze, of maken ze dood. Tussendoor duiken ze in het Londense nachtleven waar ze dansen op jarennegentighits. Een snufje Quentin Tarantino hier en een plukje Danny Boyle daar, maar wat moeten we ermee?

Nic, die het verhaal vertelt, krijgt de opdracht om te onderzoeken wie Emma Dyer, de zestienjarige dochter van een topcrimineel verkrachtte en vermoordde. En dan gaat het meteen al mis met het verhaal, want Nic valt als een blok voor Claire, de moeder van Emma, die zoals de achterflap het samenvat 'polsen vol littekens en treurige ogen heeft'. O help, daar hebben we de automutilatie weer. Echt interessant wil het maar niet worden rond deze ex-danseres, behalve dat ze een pathologische aandachtsjunk is die de groeiende concurrentie van haar mooie dochter niet kon verdragen. Nic vindt haar in ieder geval enorm intrigerend en moet haar steeds maar weer opzoeken, tot verveling van de lezer.

Intussen blijkt dat de vermoorde Emma in het drugscircuit rondstruinde, en vooral op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Nic maakt op zijn zoektocht deze en gene dood en neukt en passant nog een minderjarig heroïnehoertje, maar is wel aardig voor haar.

Dat is precies het probleem: zowel Nic als Mark zijn aardige jongens die voor elkaar klaarstaan als het nodig is. Je moet ze wel sympathiek vinden, ondanks hun daden. Een 'dark', een duister boek, zo is het debuut van de 22-jarige Jameson, waar ze op haar zeventiende aan begon, omschreven. Een alternatieve tienermeisjesfantasie met de bijbehorende fascinatie voor persoonlijkheidsstoornissen, zo zou je het ook kunnen zeggen.

Hanna Jameson: Wat je bent. (Something You Are) Luitingh-Sijthoff, Amsterdam; 320 blz. € 17,95

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden