NS Publieksprijs naar mysterieuze auteur

literatuur | Zijn eerste 'dagboek' won gisteravond de NS Publieksprijs. Maar wie is Hendrik Groen toch, de fictieve bejaarde uit Amsterdam-Noord?

Ondanks de grote schare oudere, internetloze fans (die dus moeilijker konden stemmen), is 'Pogingen iets van het leven te maken' gisteren verkozen tot Boek van het Jaar. Het 'dagboek' van een 83-jarige in een Amsterdams seniorencomplex versloeg onder meer 'De Amerikaanse prinses', 'Gij Nu' en 'Neem een geit' in de strijd om de NS Publieksprijs.

Maar wie krijgt de sculptuur, 7500 euro en een jaar lang gratis reizen in de eersteklascoupé van de trein eigenlijk? Hoewel het boek ruim twee jaar geleden verscheen, is de werkelijke identiteit van Hendrik Groen nog altijd niet bekend. Alleen uitgever Meulenhoff weet wie zijn pen vasthoudt.

In 2013 probeert toenmalig redacteur van Het Parool Paul Arnoldussen als eerste de naam van de schrijver te achterhalen. Voordat 'Pogingen' uitkomt, schrijft Groen al dagelijks stukjes op de website van het voormalige literaire tijdschrift Torpedo.

Arnoldussen vindt een e-mailadres en er komt contact. 'Vergeef mij, het is niets persoonlijks, u lijkt mij een journalist uit het goede Hollandse hout, maar van een ontmoeting in levende lijve wil ik afzien', schrijft Groen. 'In de schaduw is het beter'.

Over zijn naam houdt hij zijn lippen stijf op elkaar. Wel leidt het mailverkeer, afgedrukt in Het Parool, tot het eerste boek van Groen: naar aanleiding van het artikel benadert uitgeverij Meulenhoff de bejaarde dagboekschrijver.

Met 'Pogingen' groeit niet alleen de populariteit van Groen, maar ook de nieuwsgierigheid naar zijn identiteit. De afgelopen jaren zijn vele namen genoemd. Zou het Arnon Grunberg zijn, die als schrijver eerder poseerde als Marek van der Jagt? Kluun misschien? Of Trouw-columnist en verpleeghuisarts Bert Keizer? Iedere verdachte ontkent stellig.

Afgelopen april lijkt het mysterie opgelost. De Volkskrant onthult dat Hendrik Groen in werkelijkheid Peter de Smet is. De redactie heeft De Smet, een 61-jarige oud-muziekleraar uit Amsterdam, ontmaskerd via een reactie op een literair weblog. Daarin schrijft een medewerker van uitgeverij Liverse de naam van de schrijver. Ook details in het boek wijzen in de richting van De Smet. De Volkskrant confronteert de Amsterdammer met zijn bevindingen. Maar De Smet houdt zich van de domme. Toch weten Dien en Stien, de twee fans die de prijs gisteravond namens de schrijver in ontvangst namen, het zeker: het is 'm.

Een alias is zelden voor lange tijd

Heel soms weet een schrijver zichzelf echt te verbergen. Zo werd pas na veertig jaar bekend wie schuil ging achter de naam Pauline Réage, auteur van de geruchtmakende seksroman 'Het verhaal van O' (1954): Anne Desclos. De meeste pseudoniemen zijn minder duurzaam; debutant Marek van der Jagt werd al gauw ontmaskerd als Arnon Grunberg. Sommige schrijvers leggen hun 'nom de plume' zelf af zodra ze succes hebben: Patrizio Canaponi ging door als A.F.Th. van der Heijden, Martin Hart werd Maarten 't Hart.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden