Review

Novemberdepressie

Twee van de vier opiniebladen - De Groene Amsterdammer en Vrij Nederland - besteden deze week aandacht aan het tweede proces tegen de vermeende oorlogsmisdadiger John Demjanjuk, dat volgende week in München begint. Demjanjuk werd in 1993 tijdens zijn eerste proces in Jeruzalem in hoger beroep vrijgesproken, nadat hij in eerdere instantie in 1988 ter dood was veroordeeld. In de KGB-archieven was aanvullend bewijsmateriaal gevonden, waaruit bleek dat Demjanjuk tijdens de Tweede Wereldoorlog niet ’Iwan de Verschrikkelijke’ was, de ’beul van Treblinka’. Ditmaal staat de Oekraïener onder verdenking wel degelijk kampbewaker te zijn geweest, maar in een ander nazi-gruwelkamp: Sobibor. Overigens signaleert de historicus Chris van der Heijden in De Groene dat er ’te veel onduidelijk’ is in dit proces, dat volgens hem meer draait om publiciteit en moraal, dan om schuld en boete.

Vrij Nederland heeft voorts, aan de vooravond van de klimaatconferentie in Kopenhagen, een omslagverhaal over het klimaat, en vooral over wat we er zelf aan kunnen doen. In ’Leven zonder CO²’, een artikel dat is geschreven door iemand die zich Het Geweten noemt, en dat leest als een leidraad voor wanneer je wilt afvallen, staat een vijfstappenplan waarmee we het klimaat redden en een novemberdepressie voorkomen: 1) Maak een plan; 2) stap over op groene stroom; 3) isoleer uw huis; 4) koop een wasrek en 5) eet minder vlees.

Zo. En morgen beginnen.

HP/De Tijd brengt een heuse ode aan het kijkcijferkanon van de KRO: presentatrice Yvon Jaspers van ’Boer zoekt Vrouw’. De ode, geschreven door Mark Traa en getiteld ’Lieve Yvon’, is gelardeerd met krullerige sierletters en pluchen knuffelkonijntjes en niet geheel gespeend van ironie, voor zover het al niet sarcasme mag heten:

„Je hebt een knuffelkonijn van badstof dat Sjors heet. Een knuffelkonijn! Daar práát je zelfs tegen! En Sjors kan kunstjes. (...) En het wordt erger: Want wat is je hobby? Gekleurde papiertjes verzamelen. Gekleurde papiertjes verzamelen! Wat doe je daar in vredesnaam mee, Yvon? Wacht, ik citeer je even uit het omroepblad van je eigen KRO, anders geloven onze lezers het niet. ’Ik hou ervan om mooie papiertjes te verzamelen en die dan te knutselen tot een collage. Of ik leg de papiertjes naast elkaar en geniet van de mooie kleuren.’

Sinds ik dit weet, doe ik mijn best om het te verdringen, maar het valt niet mee.”

Wellicht is het, het voorgaande gelezen hebbende, handig om dan Elsevier open te slaan: dat komt met een omslagartikel met 11 adviezen om neerslachtigheid te overwinnen.

„Volgende week verschijnt een vuistdik boek over ontwikkelingssamenwerking, geschreven door Arend Jan Boekestijn. (...) Zijn boek heet De prijs van een slecht geweten en beantwoordt de vraag waarom onze hulp (zo vaak) niet helpt. (...)

Het is een goed en noodzakelijk boek met behartenswaardige aanbevelingen. Boekestijn heeft zich hiermee ontpopt als het ideale Kamerlid. (...) Hij is een echte volksvertegenwoordiger, want hij laat zich niet opsluiten op de vierkante kilometer van het Binnenhof. Hij brengt het debat naar buiten, via een boek. Hij legt verantwoording af en stelt de burger in staat mee te denken. Zoals Bolkestein dat vroeger ook deed. Wat wil je nog meer, zou je zeggen. Boekestijn zelf, luidt het antwoord. (...)

Als mensen van je af willen, gaan ze je ’omstreden’ noemen. Dan word je het vanzelf. (...) Boekestijn werkte soms nachten door aan zijn boek, en de bewakers van het Binnenhof kwamen soms even een kijkje nemen. Hij nam altijd de tijd voor hen, en schrijft in het voorwoord van zijn boek dat hij die nachtelijke conversaties zal missen. Ik denk dat deze gewone mensen ook een gezellig en hardwerkend kamerlid gaan missen dat nauwkeurig op de besteding van hun belastingcenten toezag.”

*****

„Intussen gaat Den Haag wel helemaal me met het klimaatalarmisme van de VN, die via een mondiaal raamwerk van handel in CO²-emissierechten (een uitnodiging tot grootscheepse zwendel) de opwarming van de aarde willen tegengaan. Wat mij stoort, is dat iedereen die hierover bedenkingen uit verdacht wordt gemaakt als extreem, ongeïnformeerd en kwaadaardig. En dat gebeurt door clubjes die subsidie ontvangen om het ’draagvlak’ voor ontwikkelingshulp en de VN in stand te houden.

Het kosmopolitisme dat door de Nederlandse elite - het koningshuis voorop - wordt uitgedragen, zegt niet te willen buitensluiten. Dat maakt het extra wrang dat een criticus van de internationale hulpindustrie zich met open ogen buiten de Haagse wereldorde liet plaatsen.”

Bart Jan Spruyt en Dirk-Jan van Baar over het opstappen van Kamerlid Boekestijn, in respectievelijk Elsevier en HP/De Tijd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden