November in Singapore

Dichter Ruben van Gogh gaf deze maand poëzielessen aan Nederlandse kinderen op het United World College of South East Asia in Singapore. Voor Trouw hield hij een dagboek bij.

Het is november en het regent: ook hier in Singapore. Al blijft de temperatuur altijd steken boven de 25 graden, of het nu dag is of nacht. Ik bekijk vanaf een overdekt terras de bezoekers van Holland Village, een horeca-agglomeratie in het zuidwesten, die gefrequenteerd wordt door expats en de beter gesitueerde Singaporezen. Sommigen dragen een paraplu, anderen houden een krant boven hun hoofd - de door de staat gecontroleerde Straits Times houdt wel meer tegen - de rest lijkt het koud te laten, en loopt lichtvoetig door de lauwe douche.

Ik weet niet of ik een jetlag heb of een kater, het voordeel van flink doorzakken op de eerste avond. ,,Ik weet ook niet wat ik heb'', probeert Hans Schellekens als hij is gearriveerd. Hij werkt hier al zes jaar als leraar Nederlands. We nemen een taxi naar de United World College of South East Asia, waar ik de komende week poëzielessen verzorg voor de Nederkinderen. Hans' lokaal is tevens zijn kantoor: een grote, ovale tafel in het midden, video aan de zijkant, bureau met computer in de hoek en een rijkelijk gevulde boekenkast met de Nederlandse klassiekers: Multatuli, Bordewijk, Nijhoff, Van Gogh.

Dinsdagochtend is er de wekelijkse staff meeting. Er wordt om compassie gevraagd met de kinderen die de Ramadan vieren, en extra steun voor de twee leerlingen wier vaders zijn omgekomen bij de bomaanslag op Bali. Het wereldnieuws komt hier dichtbij, ook een van de collega's heeft haar man verloren. De Nederlandse onderwijsinspecteur heeft vanwege 'de situatie in de regio' afgezegd, net als de band Oasis enkele weken daarvoor.

Singapore zelf doet veilig aan. Wel zijn sinds enige tijd de oude mannetjes bij de schoolingang vervangen door strenge politieagenten, die alle bussen en taxi's controleren op inhoud. Het lesgeven blijkt niettemin een vredige bezigheid met zulke kleine en beschaafde klassen. Per 'level' werk ik toe naar een gedicht aan het eind van de week. De leerlingen moeten beurtelings een betekenisassociatie en een rijmwoord bedenken. ,,Meneer'', roept een meisje in alle onschuld: ,,Wat rijmt er op pagina?'' Het blijft even stil, dan vervalt de klas in dertienjarige hilariteit. ,,Ik maak er wel bladzijde van'', zegt het meisje bedremmeld. Bij een snelle, associatieve schrijfoefening in een hogere klas, waarbij niet mag worden teruggekeken, belandt een jongen in drie regels van zijn vriendin in bed tot op schoot bij zijn moeder. Heimwee is een belangrijk thema hier.

De Nederlandse artiesten worden goed bijgehouden, er wordt met verbazing gereageerd als ik vertel dat ik rapper Brainpower wel eens heb ontmoet. ,,En Raymzter dan?'', willen ze meteen weten. ,,Ik wist eerst niet hoe ik Kut-Marrokkanen moest duiden'', deelt een leerling beschaafd mee.

Tegen het eind van de week treed ik, met een lezing op de Holland Club, in de voetsporen van Youp van 't Hek en Najib Amhali. Ook de leerlingen van de twee hoogste klassen zijn aanwezig, in vrijetijdskledij: polo's voor de jongens, blote navels voor de meisjes. Op school gaan zij in voorgeschreven tenue.

Ik behandel een viertal bloemlezingen, die, vanaf 1988, steeds een overzicht probeerden te geven van een nieuwe lichting dichters. Als dank krijg ik een witte polo met Holland Club-embleem. ,,Ik weet niet of ik daar thuis veilig mee over straat kan'', zeg ik. ,,Ik moet bekennen dat ik geen van die dichters kende'', vertelt een Hollandse expat-dame na afloop enigszins beschaamd: ,,Alleen van die Joop Zwagerman had ik wel eens gehoord''.

Als ik terugkeer laat ik zo'n veertig gedichten achter. De wereld lijkt in brand te staan, maar op het vliegveld van Singapore hoef ik niks geen tas of koffer te openen. Ik loop gewoon door. Weer thuis blijken de internationale scholen op Jakarta gesloten. Die in Singapore blijven open weet ik, al is dat hier geen nieuwsbericht waard. Op straat ligt glas van een auto-inbraak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden