Normaal druk met vuilnis, vandaag alleen met sneeuw

Achmed Hendalla strooit al achttien winters in Amsterdam

"Stap in." Midden op de kruising van twee drukke fietspaden opent Achmed Hendalla het portier van zijn strooiwagen. "De kachel staat aan en er is muziek. Kom er bij." Vanochtend zat hij al om kwart voor zeven in de wagen. Ontbeten heeft hij nog niet. "Geen tijd. Ik zou eigenlijk om twaalf uur lunchen, maar het Damrak is nog niet schoon." Hij geeft gas en vervolgt tegen de rijrichting in zijn route. Een fietser steekt een middelvinger omhoog. "Sorry", gebaart Hendalla. "Ik doe ook maar mijn werk."

Achttien jaar werkt Hendalla nu bij de gemeentelijke reinigingsdienst van het Amsterdamse stadsdeel Centrum en sindsdien heeft hij bijna elke winter op de strooiwagen gezeten. Intussen is hij coördinator veegdiensten. Twee ploegen van beide zestien man houden het centrum van de hoofdstad begaanbaar. Wanneer er geen sneeuw ligt, bemant hij een vuilniswagen. "Dat werk is ook mooi hoor. Werk is werk."

Bij het Haarlemmerplein stuurt hij het fietspad op. "Deze route is eigenlijk niet van mij, maar moet je die prut eens zien. Die collega heeft het routeboek niet goed gelezen." Hendalla rijdt op dit moment alleen met strooizout. "Met een borstel voor op de wagen krijg je de weg veel beter schoon, maar er is vandaag iets te weinig materieel. Zie je die trambaan daar? Die ligt er mooi bij. Zo moet het eigenlijk."

Op de Bloemgracht krijgt hij telefoon van een collega. "Ik kom er aan. Even de gracht op en neer. Ga maar vast lunchen." "Kijk." Hij wijst naar de stoep. "Zie je al die zakken? De jongens van het vuilnis zijn nog niet geweest. Als die straks hier de bocht nemen, gaan ze schuiven. Dan krijgen wij klachten." Een aannemersbusje komt hem tegemoet en blokkeert de straat. Hendalla neemt een zijstraat. "Je moet heel geduldig zijn tijdens dit werk. Als je niet kalm bent, gaat het mis. Wanneer ik iets raak, een auto, een hek, een fiets, dan heb ik een probleem. Maar het blijft heel de dag nog sneeuwen. Ik heb geen haast."

Na anderhalf uur is de bak leeg en stuurt Hendalla richting het depot voor een boterham en nieuw zout. "Nu het zo hard sneeuwt mengen we calcium door het zout. Daardoor valt de sneeuw beter uit elkaar, maar de bak is met dat spul ook sneller leeg." Af en toe steekt hij zijn hand op naar iemand op de stoep. Hij kent bijna alle straten in de stad. "Er staat nooit een route op het dagrapport die ik niet herken."

Op de Marnixstraat gooit iemand een sneeuwbal door het openstaande raam. "Ziet hij dan niet dat ik aan het werk ben?", foetert Hendalla. "Sommige mensen helpen mee, anderen tegen", verzucht hij. "Vanmorgen gleed ik op de Prinsengracht van de weg. Achterkant op de stoep, ik kreeg hem niet meer los. Voorbijgangers hielpen duwen. Na twintig minuten kon ik weer rijden. Dat gebeurt dus ook."

Met volle vaart de beste sleeheuvels van Nederland af
Een ouderwetse houten slee of gewoon een plastic tasje, het maakt allemaal niet zoveel uit. Als je maar met grote vaart ergens van een helling kunt glijden.

Helaas staat Nederland niet bekend om zijn gigantische (slee)bergen. De stichting Natuurmonumenten maakte een lijstje met plaatsen in Nederland waar je wel goed naar beneden kunt roetsjen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden