Noord-Holland; de Eierlandse Duinen

In een land waar iedereen druk lijkt, waar haast overal verkeer raast en mensen ook nog heel veel praten en bellen, is het wel eens fijn om de stilte op te zoeken. In Nederland zijn zo'n 150 gebieden aangewezen waar planten en dieren voorrang krijgen, waar menselijk geluid niet harder mag klinken dan 40 decibel. Een elektrisch scheerapparaat of een stofzuiger klinkt al harder.

Fotograaf Loek van Vliet (23) loopt al maanden door deze natuur en legt de stilte vast. Hij neemt de tijd voor zijn beelden, met een analoge Hasselblad, die negatieven van 6 bij 6 centimeter oplevert. Hij hoopt dat zijn foto's van stiltegebieden een gevoel van rust brengen en oproepen tot reflectie. Als we niets te doen hebben, lijken we niet succesvol, ziet hij. Maar als je niet weet waarom je druk bent, waar je naar toe werkt, omdat je geen momenten van rust kent, wat heeft al die drukte dan voor zin?

Al zullen mensen de gebieden die hij fotografeert zelf niet allemaal bezoeken: hij wijst graag op het bestaan ervan. Van Vliet: "We moeten deze natuur in rust laten, respecteren."

Schrijver Wendell Berry had het in een van zijn werken over sacred groves. Gronden die functioneren ook zonder dat de mens zich ermee bemoeit. 'We laten ze met rust. Niet omdat we zo goed begrijpen wat daar allemaal gebeurt, maar juist omdat we dat niet doen.' Daar komt ook de werktitel van Van Vliets project vandaan: Heilige gronden.

Op de pagina Duurzaamheid & Natuur verschijnt vanaf vandaag alvast een voorproefje, elke maand een ander stiltegebied, steeds uit een andere provincie.

Vandaag het Noordelijkste deel van Noord-Holland: de Eierlandse Duinen op Texel. Ze zijn al eeuwen oud. Rond 1600 was Eierland een apart eiland dat zich uitstrekte tot de zuidpunt van het huidige Vlieland. Pas in de zeventiende eeuw werd het via een zanddijk verbonden met Texel. De naam komt vermoedelijk van de grote aantallen zeevogels die er broedden. Tot in de achttiende eeuw werden de eieren bedrijfsmatig geraapt en verkocht aan Amsterdamse bakkerijen.

Eeuwen van regen hebben de kalk uit de duinen gespoeld, daardoor groeien er bijzondere korstmossen en duinviooltjes. Die laatste zijn weer voedsel voor de rupsen van de parelmoervlinders, waarvan er drie soorten voorkomen op Texel. Er leven ook veel noordse woelmuizen, die weer gegeten worden door de velduil, die in de Eierlandse duinen broedt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden