Nooit vrijaf gedurende het seizoen

tennis | Een waslijst aan blessures en opgaves op de US Open roept de vraag op of het seizoen niet te zwaar is voor de wereldtop.

Fluitend bereikte Novak Djokovic de halve finales op de US Open. Op weg naar de eindstrijd gaven drie van de vijf tegenstanders op met een blessure, waardoor de nummer één van de wereld in totaal nog geen zes uur op de baan stond. Jo-Wilfried Tsonga, zijn tegenstander in de kwartfinale, schaart zich bij de lange lijst van spelers die opgaven in New York.

Drie factoren die invloed kunnen hebben op blessures.

Volle kalender

Er werd al jaren over gediscussieerd en in 2012 gebeurde het eindelijk: de ATP-kalender werd met twee weken ingekort om spelers meer tijd te geven om te herstellen van een zwaar seizoen. Op 6 november van dit jaar wordt de laatste ATP-finale gespeeld in Parijs, daarna volgen alleen nog de ATP World Tour Finals en de eindstrijd van de Davis Cup, die in het weekend van 26 november op het programma staat. Het eindejaarstoernooi voor de vrouwen duurt tot het laatste weekend van oktober. In de eerste week van januari wordt de wereldtop geacht fris en fruitig aan de start te verschijnen. In de 'grote vakantie' wordt echter niet alleen op het strand gelegen of getraind. Dezelfde toppers die zich beklagen over de lengte van het tennisjaar spelen in het naseizoen vaak demonstratiepartijen voor een flinke som geld. Een kortere kalender kan er voor zorgen dat spelers beter uitrusten, maar het zou ook de verleiding om mee te doen aan deze lucratieve shows groter kunnen maken. Dat de Olympische Spelen in Rio dit jaar ook nog op het overvolle schema stond, hielp niet mee. Rafael Nadal was fysiek niet topfit na een polsblessure, maar schreef zich toch in voor Rio in het dubbelspel (ook gemengd) en enkelspel. In New York verloor hij in de vierde ronde.

Slopende partijen

Mannen spelen op de grandslamtoernooien om drie gewonnen sets, vrouwen om twee. Bij de vrouwen gaf één speelster in New York geblesseerd op, bij de mannen waren het er negen. Al waren er ook speelsters die de partij uitspeelden, omdat het zo voorbij was. Maar toch: korter spelen betekent minder pijn. Is dat ook leuk voor het publiek? De partijen die uren duren gaan de boeken in als legendarische duels. Denk aan de epische finale tussen Djokovic en Nadal op de Australian Open in 2012, die bijna zes uur duurde. Bij de prijsuitreiking werden twee stoeltjes gepakt, omdat beide spelers niet meer op hun benen konden staan.

Of de strijd tussen John Isner en Nicolas Mahut op Wimbledon in 2010 die pas na elf uur, verdeeld over drie dagen, werd beslist. Gezond is dat natuurlijk niet. Spectaculair om naar te kijken wel, al zijn de meningen daarover verdeeld. Vorig jaar werd in Australië op een demonstratietoernooi juist geëxperimenteerd met een systeem met kortere rally's voor extra kijkplezier. In andere sporten is er ook een roep om meer momenten van spanning. Bij tafeltennis worden games tegenwoordig tot 11 in plaats van 21 punten gespeeld.

Punten sprokkelen

Om ervoor te zorgen dat het publiek in de finale van een grandslamtoernooi de beste spelers tegen elkaar ziet voor de spannendste wedstrijd, is er een wereldranglijst nodig. Wie als eerste en tweede worden geplaatst, treffen elkaar niet voor de eindstrijd. Een handig systeem, maar er kleven ook nadelen aan. Punten die gehaald zijn, moeten het jaar erop verdedigd worden. Daardoor kunnen spelers het zich vaak niet veroorloven om een paar toernooien over te slaan. Dan verlies je terrein op de lijst, met alle gevolgen van dien. Sommige spelers wringen zich in allerlei bochten om moederziel alleen op afgelegen plekken punten te sprokkelen om in die top-100 te blijven. Bevorderlijk voor de gezondheid is dat natuurlijk niet. Robin Haase vertelde dit jaar op Wimbledon over het nadeel van zijn sport. Dat hij nooit vrijaf kan nemen, terwijl hij daar in een moeilijk jaar misschien wel behoefte aan had gehad. Hij sloeg zelfs de uitvaart van zijn vermoorde vriend Koen Everink over om ergens te kunnen spelen. De noodzaak om punten te halen of te verdedigen, blijft spelers achtervolgen.

Primeur voor tsjechische pliskova

Karolina Pliskova heeft voor het eerst in haar loopbaan de halve eindstrijd gehaald op een grandslamtoernooi. Op de US Open rekende de Tsjechische in rap tempo af met een andere verrassing uit het toernooi, de 18-jarige Kroatische Ana Konjuh: 6-2 6-2. Pliskova won de eerste vier games van de eerste set op rij en was ongenaakbaar op eigen service. Zo verloor de nummer tien van de plaatsingslijst op eigen opslag slechts één punt in de eerste set. De Tsjechische stuit in de halve finale op de winnares van het duel tussen de als eerste geplaatste Amerikaanse Serena Williams en de Roemeense Simona Halep. In de andere halve finale neemt de Duitse Angelique Kerber (2) het op tegen de Deense Caroline Wozniacki.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden