Nooit een echte 'duif' geworden

Ehoed Barak, icoon van de Israëlische politiek, stapt uit de politiek

Middenin de Israëlische verkiezingscampagne, terwijl zijn doodgewaande Onafhankelijkheidspartij in de nieuwste peiling toch weer een paar zetels oogst, gooit Ehoed Barak de handdoek in de ring. De Israëlische oudpremier, de laatste vijf jaar minister van defensie, stelt zich niet herkiesbaar bij de stembusgang van 22 januari.

Als hoofd van het leger leidde Barak de recente luchtaanvallen op de Gazastrook, die aan minstens 158 Palestijnen het leven kostten. De operatie maakte uiteindelijk via een staakt-het-vuren een eind aan de raketbeschietingen op Israël, en stuwde zijn matige populariteit op. Maar die winst zal hij, tegen de verwachting in, niet electoraal verzilveren.

"Mijn politieke activiteiten zijn uitgeput", zei hij gisteren. De zeventigjarige Barak blijft nog minister tot er een nieuw kabinet zit. Daarna wil hij meer tijd doorbrengen met zijn familie, en 'leuke dingen doen'.

De politicus geldt als een van de meest gematigde ministers uit de rechts-nationalistische ploeg van premier Benjamin Netanjahoe. Hij vliegt geregeld naar Washington voor het gladstrijken van plooien die veroorzaakt zijn door botsingen tussen Netanjahoe en de Amerikaanse president Obama.

Als een van de weinige bewindvoerders durft Barak openlijk kritiek te leveren op Netanjahoe. Hij hekelt bijvoorbeeld de oorlogsretoriek van de premier, die Iran preventief wil aanvallen vanwege een atoombom waar het land aan zou werken. Begin deze maand zei Barak in de Israëlische krant Haaretz ook dat Netanjahoe de afgelopen jaren veel meer had moeten doen om vrede met de Palestijnen te bevorderen.

Toch is Barak geen echte 'duif'. Sterker nog, het oorlogvoeren zit hem in het bloed. Hij ging als zeventienjarige het leger in, maakte een bliksemcarrière en bleef 35 jaar hangen. Hij werd bevelhebber bij een geheime elite-eenheid en wist begin jaren zeventig met succes twee vliegtuigkapingen te beëindigen.

Verkleed als vrouw, op naaldhakken, richtte hij in 1973 met zijn eenheid in de Libanese hoofdstad Beiroet een slachting aan onder leden van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO. De actie, onderdeel van de straf voor de plegers van de aanslag op de Olympische Spelen in München een jaar eerder, kwam Barak te staan op zware kritiek. Libanezen en Palestijnen spraken van gangsterachtige executies van onschuldige burgers. Niettemin schopte Barak het tot hoogste baas van het leger. Hij werd de meest onderscheiden soldaat uit de geschiedenis van Israël.

In de jaren negentig ging hij de politiek in, eerst als minister van binnenlandse zaken en later van buitenlandse zaken. In 1999 werd hij zelfs premier, als leider van de linkse Arbeiderspartij. Toen zijn coalitie twee jaar later instortte, na mislukt vredesoverleg met PLO-leider Jasser Arafat, verliet hij de politiek.

In 2007 maakte Barak zijn rentree, opnieuw aan het hoofd van de Arbeiderspartij. Vorig jaar stapte hij uit die partij om de marginaal gebleven Onafhankelijkheidspartij op te richten. Hoewel zijn rol als verkiesbaar politicus binnenkort is uitgespeeld, sluit Barak niet uit dat hij in een nieuw kabinet terugkeert, dan als partijloze minister.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden