Nog even hoor, want Griet Op de Beeck was niet te missen

Het blijft raar om halverwege de week nog Zomergasten in de krant te bespreken, maar ik kies voor 'beter laat dan nooit' omdat de aflevering met schrijver Griet Op de Beeck zo'n indruk maakte. Op Twitter zong rond dat je deze echt moest terugkijken, en de hashtag #VerliefdopGriet groeide in gebruik. Presentator Thomas Erdbrink kon na drie uur oogcontact zijn neiging niet bedwingen haar een handkus te geven.

Het was een indrukwekkend en persoonlijk gesprek geweest, maar meer doordat zij zichzelf volledig gaf, dan doordat hij zo goed luisterde en doorvroeg. De golden boy van de VPRO (terecht, door zijn werk in Iran) heeft helaas definitief laten zien dat hij als diepte-interviewer niet van het kaliber is als zijn gasten. Er gaan al stemmen op dat Griet zelf de volgende presentator moet worden.

Een goed interview is een krachtenspel dat beide partijen moeten aangaan. En Op de Beeck doet niet anders dan de boel aangaan, sinds ze de moed vond om haar jeugd van emotionele verwaarlozing recht in de ogen te kijken ("mijn ouders konden niemand zien behalve zichzelf"), en alles te willen voelen.

Niet gezien worden, geen gelijkwaardigheid ervaren - zovelen worstelen daarmee. "De kinderen die het meest blijven glimlachen en niemand tot last zijn, daar moet je op letten", zegt ze na beeldfragmenten over beschadigde kinderen. Zelf was ze extreem dienstbaar, tot ze zich ook fysiek bijna wilde wegcijferen. Ze redde zichzelf van de reling van een brug, en van een vergevorderde eetstoornis. "Ik heb mezelf uit alle soorten drek getrokken", zegt ze.

Haar pleidooi om ook het lelijke te willen aanzien, leidde uiteindelijk tot een ontluisterend interviewmoment. Ze spreekt over een fragment uit de film 'Le tout nouveau testament'. Een jonge vrouw zonder arm ziet in een droom haar verloren hand op tafel dansen. De dans is mooi, maar zij kijkt met open ogen naar haar trauma, en lacht en huilt tegelijk. "Ik hoop dat ik ooit daartoe in staat ben, echt alles te voelen", zegt de schrijver intens. "We moeten onszelf leren redden. Dan gaat alles open en dat is een groot cadeau."

Dat haar worstelingen, vol schaamte verwerkt in haar boeken, van betekenis zijn voor mensen, vindt ze prachtig als schrijver "omdat dan uw grootste noden tegelijk uw grootste troeven zijn."

Een sleutelmoment in de avond. Ze heeft haar ellende van waarde gemaakt, en daarmee anderen gered. Erdbrink is stil. "Nee?", vraagt ze. "Eehhm, absoluut", haast hij, en schakelt door naar het volgende televisiefragment.

Hij duikt. Hij liegt dat hij het begrijpt. Hij gaat de avond met haar niet aan, en zet pal voor haar neus het masker op waartegen zij met heel haar wezen vecht.

Er breekt iets. Hij heeft zich voor haar ogen gediskwalificeerd. Mijn mening over de presentator staat na vier afleveringen vast: de VPRO mag op zoek naar een echte zwaargewicht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden