Nog een tintelende Rossini van Chailly

Precies een jaar geleden dirigeerde Riccardo Chailly in het Scala-theater te Milaan zes voorstellingen van een nieuwe productie van 'Il Turco in Italia' van Rossini.

PETER VAN DER LINT

Die componeerde deze opera in 1814 voor de Scala, maar het duurde tot 1955 vooraleer het werk opnieuw in dat theater te zien was. Vijf jaar eerder was Maria Callas in de vrouwelijke hoofdrol van Fiorilla te zien en horen geweest in Rome; EMI maakte daarna opnamen met haar.

Chailly introuceerde 'Il Turco in Italia' dus na meer dan veertig jaar weer aan de Scala in een wat warrige enscenering, maar met een zeer goede zangersbezetting aangevoerd door Michele Pertusi en Mariella Devìa. Zij zong fantastisch maar boe-geroep viel haar ten deel; dat schijnt in de Scala altijd zo te zijn met sopranen die het wagen een 'Callas'-rol op hun repertoire te nemen.

Na de geweldige opname die Chailly maakte van Rossini's 'La Cenerentola' (toen nog in samenwerking met de opera van Bologna), vond Decca dat hij ook 'Il Turco' moest opnemen.

Van de Milanese bezetting bleven voor de opname Michele Pertusi en Roberto de Candia (plus twee zangers voor kleine rollen), maar Devìa werd vervangen door Decca's absolute topster Cecilia Bartoli, die ook de titelrol had gezongen in die prachtige 'La Cenerentola'. De opnamen werden overigens niet in de Scala gemaakt, maar in de Sala Verdi van het Milanese conservatorium.

De nieuwe box ROSSINI IL TURCO IN ITALIA (Decca 458924) laat horen dat Chailly een bijzondere band heeft met het orkest van de Scala; dat blijkt uit deze geweldig spiritueel klinkende begeleiding. Chailly begrijpt de belangrijke ritmiek van een Rossini-partituur en hij weet de musici lekker fel en, waar nodig, bijtend (schitterend 'sul ponticello' van de violen) te laten spelen. Evenals in de opname van 'La Cenerentola' zijn de recitatieven hier ook weer met vaart uitgewerkt; Massimiliano Bullo bespeelt de fortepiano, maar ik vermoed dat Chailly het nodige te zeggen heeft gehad over de recitatieven. Mezzo-sopraan Cecilia Bartoli verrast in de sopraanrol van Fiorilla, de mooie vrouw op wie de Turk verliefd wordt. Zij is veel meer een comedienne dan Callas en zij krijgt bovendien alle kansen omdat haar grote scène in de tweede akte 'Squallia veste' in ere hersteld is. Op de Callas-opname is die scène gecoupeerd.

De kleuren die Bartoli op haar stem vindt in die grote aria zijn magnifiek en zij maakt van het snelle gedeelte precies het circusnummer dat Rossini bedoeld moet hebben. Pertusi is de geweldige Selim de Turk en Alessandro Corbelli (beide bassen waren ook te horen in Decca's 'La Cenerentola') speelt met overgave de oude echtgenoot van Fiorilla, Geronio.

Als Narciso horen we de jonge Rossini-tenor Ramón Vargas en Roberto de Candia herhaalt zijn prestatie in de Scala als de dichter die het verhaal in gang zet. Het zou me niet verbazen als deze nieuwe Rossini/Chailly/Bartoli-productie wederom internationaal met prijzen overladen wordt. Een waar Rossini-feest!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden