Nóg een politieke onbenul, deze keer te Praag

De Groene geeft deze week het antwoord op de vraag hoe het zat met Bolkesteins politieke activiteit tijdens de Koude Oorlog. Als bestuurslid van de studentenvereniging Asva, bezocht Bolkestein in 1956 het fameuze congres in Praag waar hij de communisten eens de waarheid gezegd zou hebben, zoals hij graag beweert.

René Zwaap dook in de archieven van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis en ontdekte: “Bolkestein brak daar in Praag een lans voor het bijleggen van de politieke tegenstellingen teneinde op meer praktische gronden tot samenwerking en uitwisseling van ideeën over te gaan.”

De Groene citeert uit het verslag dat Bolkestein toen schreef en waarmee het debat dat hij wil voortreffelijk aangevangen kan worden.

“Men heeft mij vaak gevraagd in hoeverre ik in Praag vrij was in mijn gedragingen. Hierop kan ik antwoorden dat ik, althans voor zover ik kon nagaan, niet werd gevolgd of bespionneerd en dat ik elke plaats heb bezocht die ik voornemens was te bezoeken.” Ook de communistische tolk was voortreffelijk. “Door de Poolse delegatie werd ik uitgenodigd na afloop van het congres een week naar Polen te gaan, welke uitnodiging ik echter wegens tijdgebrek heb moeten afslaan. Deze losse opmerkingen besluit ik met te zeggen dat de materiële verzorging niets te wensen overliet, en dat ook de culturele programma's zeer de moeite waard waren, ofschoon ik niet kan appreciëren dat Mozart wordt gezongen door een koor in sportkostuum .”

Tommel kan opgelucht ademhalen, constateert Zwaap, hij staat niet meer alleen.

Ook Hervormd Nederland besteedt in een interview met oud CPN-bestuurder Herman Meijer aandacht aan het debat dat Bolkestein wil. Meijer vindt het gebrek aan politieke betrokkenheid onder de bevolking zorgelijk en niet bevorderlijk voor zo een debat.

“Slechts twee procent van de bevolking is lid van een politieke partij. De overige 98 procent vraagt van die twee procent iets waartoe ze zelf niet bereid is: politieke verantwoordelijkheid dragen. Het debat dat Bolkestein wil, heeft plaats in een tijd waarin alle politieke organisaties in verval zijn.”

In de affaire Diekstra is deze week weer het woord aan Vrij Nederland, dat de plagiaat-kwestie aan de orde stelde maar dat er vorige week in het boek 'Leiden in last. De zaak-Diekstra nader bekeken', ernstig van langs kreeg. Ellen Danhof en Elma Verhey slaan terug met de conclusie dat het boek 'ook maar een populair geschrift' is, 'die hoefden we niet àl te serieus te nemen'.

Om die laatste conclusie draait veel bij het boek dat de zogenaamde Hortusgroep ter verdediging van Diekstra heeft geschreven. Wetenschappelijk werk moet met andere ogen gewaardeerd en bekeken worden dan populaire boeken van wetenschappers, meent de groep. Als het in die laatste soort om plagiaat gaat, is dat 'inhoudelijk van geen enkele betekenis'. Onder niet-wetenschappelijke boekenschrijvers, meent de groep, neemt men het zo nauw niet. Dat moet blijken uit de weinige schadeclaims die zijn gevolgd.

Maar met de claims die er waren, loopt het soms nogal stroef, zo blijkt. Zo zegt dr. G. McEnery, uit wiens 'A Teenage guide for Suicide' Diekstra uitgebreid overgeschreven had en zonder enige bronvermelding, dat hij de afgelopen tijd bestookt is met faxen uit Leiden. “Ik ben bestookt met alle mogelijke interpretaties. Zat het niet een beetje zus? Was het eigenlijk niet zo? De onderzoekscommissie kent de feiten. Die heb ik hen zwart op wit doen toekomen en ze zijn openbaar. Voor mij is de zaak daarmee afgedaan.”

Maar het moet gezeg, dr. Sol Gordon is tevreden met de afwikkeling van het plagiaat van Diekstra. “Hoeveel hij me heeft betaald, vertel ik niet. Neem maar van mij aan dat ik aan Diekstra's versie méér verdiend heb dan aan mijn eigen werk. Wat je ook van die man kunt beweren: zijn boeken verkopen!”

Rest alleen de conclusie dat het boek dat Diekstra moest verdedigen op z'n best omstreden is.

In Vrij Nederland verder een drieluik met Guus Luijters, Rogier Proper en Henk Spaan. Ooit zouden ze de wereld veroveren met 'tomeloze aandacht voor het alledaagse'. Inmiddels, ouder en wijzer, is de tijd van oogsten gekomen. Proper: “In de jaren zestig, zeventig waren we gefrustreerd omdat we ons punt niet konden maken. Je woede tegen al die overgewaardeerde, modieuze politieke flauwekul viel bijna niet vorm te geven zonder meteen in de hoek van rechts te belanden. Dat kan nu wel. Als het maar goed en persoonlijk is, als het maar kwaliteit heeft. De inhaalrace is begonnen. Wie weet kunnen we onze achterstand nog inhalen.”

HP/De Tijd heeft een coverstory over de dreigende uitbarsting van claims tegen medisch personeel en een interview met Gerrit Jan Wolffensperger over diens tragiek.

In Elsevier een verhaal over het duizendje als zwartgeld object en een interview met NRC/Handelsblad columnist Jerome Heldring.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden