Nog één keer vuist en c'mon! van Hewitt

Australische tennisheld is bezig aan laatste seizoen voor zijn pensioen

De vraag krijgt Lleyton Hewitt al vijf jaar. Wanneer hij toch met pensioen gaat. Dit jaar is de tweevoudig grandslamwinnaar uit Australië dan toch echt bezig aan zijn laatste seizoen. De soldaat die altijd blijft vechten, stopt met vechten.

De 34-jarige routinier hoort allang niet meer bij de beste spelers ter wereld. In de afgelopen zes jaar werd hij vijf keer geopereerd. De laatste keer dat hij onder het mes ging, werd zijn teen opnieuw gereconstrueerd. Dokters zeiden dat hij nooit meer kon tennissen. Zeg dat vooral tegen Hewitt. Hij zou het tegendeel wel even gaan bewijzen. En hij deed het. Al kon hij geen wonderen meer verrichten met zijn spel.

Gisteren stapte de Australiër de baan op bij het grastennistoernooi in Rosmalen. De veteraan won het toernooi in zijn hoogtijdagen in 2001. Nu speelt hij er als de nummer 112 van de wereld. Die lage ranking interesseert hem allang niet meer. Laat hem maar gewoon spelen.

Of hij er nog van geniet? Zijn helderblauwe ogen beginnen te stralen. "Ja", glimlacht hij. "Waarom weet ik eigenlijk ook niet."

Eigenlijk is het gekkenwerk dat Hewitt nog op de baan staat, met zijn waslijst aan blessures. Dat weet hij zelf ook wel. Zijn lichaam is op. Maar het hoofd wil nog altijd. Met drie kinderen en een gezin is het nu tijd voor een nieuw leven.

Gisteren verloor de speler uit Adelaide in Rosmalen in straight sets (6-3 6-4) van de Fransman Nicolas Mahut. Pijnlijk? Ach. Hewitt kan er niet wakker van liggen. Hij heeft alles al gezien. Alles al bereikt. De Australiër speelt nog uit liefde voor de sport.

In 1997 maakte Hewitt zijn grandslamdebuut op de Australian Open. Met zijn vijftien jaar was hij de jongste deelnemer ooit. Een eigenwijs broekie was hij, met een pet stoer achterstevoren op zijn hoofd. Denk maar niet dat hij onder de indruk was van de tegenstander die hij in de eerste ronde trof. De jonge Hewitt snoepte brutaal een set af van Sergi Bruguera, de toenmalige nummer 64 van de wereld.

Een jaar later won hij zijn eerste ATP-titel voor zijn thuispubliek in Adelaide. Vier jaar later werd Hewitt op zijn twintigste de jongste nummer één van de wereld. In dat jaar, 2001, won hij de US Open. Het jaar erop won hij op Wimbledon zijn tweede grandslamtitel.

Hewitt is met zijn blonde krullen, wijde kleding en uitstraling van een surfer het prototype Australiër. Maar de boy next door werd niet overal gewaardeerd. De manier waarop hij zichzelf op de baan oppepte, met een luidkeels 'c'mon', en een gebalde vuist, werd door tegenstanders en publiek als provocerend ervaren.

Nu komen fans met spandoeken waarop 'c'mon' geschreven staat naar zijn wedstrijden kijken. Het publiek is hem gaan waarderen om zijn vechtlust. En schrijf de tweevoudig grandslamkampioen nooit af. Ook al is zijn spel niet meer van dit tijdperk, hij bijt zich vanaf de baseline nog altijd in zijn tegenstanders vast.

Grijzend zegt Hewitt in Rosmalen dat topspelers hem liever niet loten in de eerste ronde op Wimbledon. Op het gras van de All England Club wil hij over drie weken nog één keer schitteren. De Australiër gelooft dat hij het in zich heeft om de wereldtop nog één keer te kraken.

"Wimbledon, twee jaar geleden", brengt hij de pers op Rosmalen nog maar even in herinnering. "Toen versloeg ik Wawrinka in straight sets, die net de Australian Open had gewonnen."

Wees gewaarschuwd, wil hij maar zeggen. In dat jaar won Hewitt op de US Open in de tweede ronde ook nog van Juan Martin del Potro in een slopende vijfsetter. In de vierde ronde zwichtte hij vervolgens pas na vijf sets tegen Michail Joezjny.

Na Wimbledon speelt Hewitt op grandslamniveau ook nog op de Australian Open. In Melbourne neemt hij afscheid van zijn leven als tennisprof. Daarna gaat hij aan de slag als captain van het Australische Davis Cupteam. Met de jonge talenten Bernard Tomic, Thanasi Kokkinakis en Nick Kyrgios zit het met zijn opvolging wel goed.

Zij zagen Hewitt in hun jonge jaren grandslamtitels winnen. Nog even en hij is uitgevochten. Tijd voor een volgende generatie Australische vechtjassen. Nu verlangt hij van hen brutale acties tegen de wereldtop.

undefined

Bertens ronde verder, op gras . . .

Kiki Bertens is een ronde verder gekomen op het grastennistoernooi in Rosmalen. Gisteren won de speelster uit Wateringen in de eerste ronde in straight sets met 7-6 6-1 van de Chinese Shuai Zhang. Vorig jaar speelde Bertens maar één wedstrijd op gras, op Wimbledon, en dat was geen groot succes. Dit jaar hoopt ze op een beter seizoen op de ondergrond waar ze zich alles behalve thuis voelt. Na een jaar vol twijfels over haar gezondheid - Bertens had een knobbel op haar schildklier en wist lange tijd niet of die gevaarlijk was - kan de 23-jarige speelster nu weer vrijuit tennissen. Nu ze gezond is verklaard en weinig punten te verdedigen heeft voor de rest van het jaar, hoopt ze haar positie op de wereldranglijst weer op te kunnen krikken. Door het verlies in de eerste ronde op Roland Garros viel Bertens uit de top honderd.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden