Nog altijd op weg naar vijftien zetels

GroenLinks bestaat 25 jaar. Over de naam was nagedacht: die kon de krant tenminste niet afkorten.

Tien, vijftien zetels in de Tweede Kamer. Dat moet erin zitten voor GroenLinks, denkt oud-senator Wim de Boer. Hij dacht het toen ook, vandaag precies 25 jaar geleden. Toen was De Boer degene die op een protestbijeenkomst van samenwerkingsgezinde partijleden van vier partijen in de Beurs van Berlage in Amsterdam trots meldde dat de nacht tevoren een akkoord was bereikt tussen die vier linkse partijtjes.

Ze zouden voortaan als één partij meedoen aan de Tweede-Kamerverkiezingen. De linkse kiezer hoefde niet meer te kiezen tussen de Pacifistich Socialistische Partij (PSP), de Politieke Partij Radikalen (PPR), de Communistische Partij Nederland (CPN) of de Evangelische Volkspartij (EVP), maar kreeg GroenLinks.

PPR-lid De Boer had de naam verzonnen. "De pacifisten zag meer iets met de term 'akkoord' erin, om aan te geven dat het geen eenheidsworst was. De communisten wilden een naam waarin alle voorgangers terugkwamen - een lange brij van letters." Maar De Boer wist ze allemaal te overtuigen. GroenLinks, zei hij tegen ze, wordt in de krant niet afgekort. "Ik heb gelijk gekregen."

Daarin wel. Maar naar die vijftien zetels is GroenLinks sindsdien nog altijd op weg. Een paar keer leken ze voor het grijpen te liggen, maar steeds liep het anders. Omstandigheden, of eigen stommiteit. De Boer had het twee jaar geleden wel even te kwaad, toen de partij zes van de tien zetels verloor, omdat de Kamerfractie 'zichzelf te belangrijk was gaan vinden'. "Allemaal ego's."

Het is verleden tijd. Gisteren was Wim de Boer gewoon weer trots, opnieuw in die Beurs van Berlage, met bijna iedereen die de afgelopen 25 jaar in GroenLinks een rol speelde. Collega-senator Bas de Gaay Fortman, de oud-partijleiders Paul Rosenmöller en Jolande Sap. Alle oud-partijvoorzitters. En natuurlijk zijn goede vriend Bram van Ojik, die 25 jaar geleden voorzitter was van zijn eigen PPR. "Het zal even duren", zegt De Boer, "maar we zijn op de weg omhoog."

"Het gaat goed met GroenLinks", vindt ook Van Ojik, die zegt dat het aantal wethouders die de partij na de gemeenteraadsverkiezingen in de wacht sleepte nagenoeg gelijk is aan de vorige periode. Nu heeft GroenLinks 55 eigen wethouders en nog eens dertien gedeeld met een andere partij. Misschien worden het er meer; nog niet overal is een college gevormd. Zo hoopt GroenLinks nog op Amsterdam, waar de onderhandelingen vastzitten.

Maar niet iedereen van vroeger is zo tevreden. Neem Ina Brouwer, destijds lijsttrekker van de Communistische Partij Nederland. In 1989 vergaderde ze eindeloos met Van Ojik over een brede linkse beweging. Echt iets nieuws, dat stond hen allebei voor ogen. Brouwer is teleurgesteld. "Het is nooit helemaal gelukt. Groen en Links zijn nooit echt goed met elkaar verbonden. Nu zouden we net als toen met andere partijen - PvdA, D66 misschien - gaan denken over een nieuwe politieke beweging."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden