Noa (3) verheugt zich al maanden op eerste schooldag

Het onvermijdelijke moment van afscheid. Moeder Jolande Bergwerff (rechts) knuffelt haar dochter Noa op haar eerste schooldag. (FOTO JOÿL VAN HOUDT )

In het noorden en midden van het land zijn de basisscholen weer begonnen. Sommige kinderen gaan voor het eerst naar school, zoals de driejarige Noa uit Rotterdam.

Ze is in bad geweest en heeft haar mooiste jurk aangetrokken, zegt de 3-jarige Noa, terwijl ze om half acht aan haar ontbijt begint. „Want vandaag ga ik voor het eerst wennen op school.”

Haar vader, van Keniaanse afkomst, is elektricien en al naar zijn werk. Ze eet haar kaasbroodje samen met haar moeder Jolande Bergwerff, die in deeltijd werkt voor de Nederlandse hoornvliesstichting, en haar zus Naomi (6), die in groep 5 zit. Het is heel spannend voor het meisje om naar groep 1 te gaan, vertelt Bergwerff. „Ze heeft het er echt al maanden over.”

Noa – ze wordt over twee weken vier jaar – krijgt nog snel allerlei adviezen mee. „Luisteren naar de juffrouw”, zegt haar zus.

„Je moet zelf je jas dichtdoen als je buiten gaat spelen”, zegt haar moeder.

Noa: „Maar dat kan ik niet.”

Moeder: „Nou, dan vraag je het gewoon aan de juf.”

Hoe heet de juf ook alweer? „Juf Debora”, zegt haar moeder. „Juf Dora”, herhaalt Noa.

Noa komt op nadrukkelijk verzoek van haar ouders in de groep met een vriendinnetje uit de peuterspeelzaal, vertelt Bergwerff, als ze even later met het meisje naar de protestants-christelijke Emmaschool loopt. Die ligt om de hoek van hun bovenhuis in de Rotterdamse wijk Hillegersberg. „We hebben haar verder voorbereid door te praten over wat er allemaal gebeurt op school, zodat het geen verrassing is voor haar.”

De juf kent Noa nog niet en als die haar bij de deur een hand wil geven, kruipt ze snel weg achter de rug van haar moeder.

Die schroom is snel overwonnen. Op deze school mogen ouders nog een half uurtje in de klas blijven op de eerste schooldag. Noa heeft dat liever niet. „Doei, doei”, roept ze herhaaldelijk naar haar moeder.

Niet alle kinderen beginnen zo vrolijk aan hun schooltijd, vertelt juf Debora van ’t Veer als de kleuters even later aan het spelen zijn. Een duidelijk protocol over hoe de leerlingen worden opgevangen is er op deze school niet.

Debora doet het op haar eigen manier, zegt ze. „Veel kinderen zijn heel stil, sommigen huilen als hun moeder weggaat. Je troost ze, helpt ze op weg. Ze moeten eerst aan mij wennen.”

Directeur Femke ten Cate vertelt dat er voor de eerste schooldag een intakegesprek is met de ouders, waar het kind ook bij is. Kinderen wennen langzaam aan het schoolritme met zonodig halve dagen. Na zes weken is er een tweede gesprek tussen school en ouders over hoe het gaat. Omdat de ouders elke ochtend in de klas komen, is er ook dagelijks contact met de leerkracht.

„Stress vind ik wel een erg groot woord voor wat een kind doormaakt. Maar het is een grote overgang, het is heel spannend. Na een paar weken, is mijn ervaring, zijn de kinderen wel gewend.”

Noa is na een uurtje al zelfverzekerd aan het ’koken’ met twee andere meisjes in de poppenhoek. „Wie wil er een tosti”, roept ze vrolijk.

Buiten is haar moeder opgetogen. „Ik zie dat ze het hartstikke leuk vindt, heerlijk.”

]]>

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden