NO blues neemt nieuwe afslag

De Nederlandse groep NO blues bedacht de muziekstijl arabicana, en gaat nu een stap verder.

Na vier succesvolle albums en bijna tien jaar on the road slaat NO blues met 'Kind of NO blues' nieuwe wegen in. Parkeerden ze de afgelopen jaren hun 'arabicana' op het kruispunt van Arabische en Amerikaanse muziek, dit dubbel-album is als een rotonde waarop uit allerlei richtingen gastmuzikanten komen invoegen.

Het lemma 'arabicana' vind je in geen enkele muziekencyclopedie, tenzij in combinatie met de groep NO blues. Wat in 2004 begon als een terloops experiment, ontpopte zich tot een volslagen nieuwe muziekstijl.

Gitarist Ad van Meurs, ud-speler Haytham Safia en bassist Anne-Maarten van Heuvelen, de grondleggers van de band, noemden het zelf 'arabicana', als aanduiding voor de unieke mix van americana (folk, blues, country) en Arabische muziek. Op hun nieuwste plaat 'Kind of NO blues' werken ze samen met strijkers, blazers en dichters, maar ook met een Amerikaanse bluesveteraan.

Rob Kramer stond aan de wieg van NO blues. Hij sloot de drie snaarvirtuozen tien jaar geleden op in de studio. Uit de synergie tussen Van Heuvelen, Van Meurs en Safia werd NO blues geboren. En de 'arabicana', waarin weidse arabische toonladders zich vermengen met strakke bluesschema's. Met de komst van percussionist Osama Maleegi werd NO blues een kwartet.

Volgens Kramer staat de speelse verwijzing naar Miles Davis' klassieke album 'Kind of blue' (1959) voor meer dan een knipoog: "Dit nieuwe album is dubbel in verschillende betekenissen. Het is een live- en een studio-cd ineen, maar ook een album waarop NO blues samenwerkt met gastmuzikanten. Zoals met de 76-jarige bluesheld Andre Williams."

Daarnaast geeft de band zichzelf met 'Kind of NO blues' een tweede leven. Kramer: "Een groep die geen nieuwe nummers meer creëert, wordt al gauw een coverband. Zodoende zijn we het anders gaan aanpakken. Vandaar die titel, het is dezelfde band maar toch weer anders."

Ook het schrijfproces verliep niet meer langs geëffende paden. In plaats van gezamenlijke composities die al polderend tot stand kwamen, droegen de bandleden hun eigen nummers aan. Gitarist Ad van Meurs: "We hebben onszelf uitgedaagd door ieders signatuur te versterken. We zijn weer speels geworden, verlost van de 'terreur' van de democratie", zegt hij vrolijk. "Daardoor gaat onze nieuwe plaat alle kanten op en is hij weer heel rijk aan gevoel."

Ud-speler Haytham Safia: "We hebben onszelf opnieuw uitgevonden, maar de magische sfeer is gebleven". Bassist Anne-Maarten van Heuvelen: "We zijn op een andere manier muziek gaan schrijven: minder met het idee van liedjes, meer met pure composities als uitgangspunt. Ook de onderlinge chemie bloeide weer op."

Alle drie oorspronkelijke bandleden hebben naast NO Blues hun eigen muzikale projecten. Wegens NO blues komen al die individuele carrières soms in het gedrang. Van Meurs: "NO blues was als een koekoeksjong dat in al onze persoonlijke nesten terecht kwam, waardoor de individuele projecten er werden uitgeduwd. Daar is nu balans in".

Safia: "Bij mijn eigen projecten hoor ik in mijn hoofd andere melodieën dan die ik met NO blues associeer. Dat vereist een andere manier van denken, spelen en componeren. En die moet passen in een mooie vorm, die we 'arabicana' hebben genoemd."

Van Heuvelen: "Toen NO blues op mijn pad kwam had ik al met een hele rist bands gespeeld. Ik deed toen rond de honderd optredens per jaar. NO blues werd een andere niche. Uiteindelijk gaat het erom dat ik iets creëer. De liefde voor muziek drijft me."

Discografie. Farewell Shalabiye (2005), Ya Dunya (2007), Lumen (2009), Hela Hela (2010), Kind of NO blues (2013) www.noblues.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden