Niks einde der tijden!

De bijna-16-jarigen houden ons een vrolijke spiegel voor. Met hun optimisme en verwachtingen kunnen we door.

Kinderen uit het jaar nul. Zo speciaal zijn de millenniumkinderen, dat RTL een serie aan hen wilde wijden: 'Baby2000'. Het programma, dat er trouwens nooit kwam, was waarschijnlijk geïnspireerd op 'Seven Up!', de Britse successerie die elke zeven jaar kijkt hoe het gaat met kinderen uit uiteenlopende milieus. Waar hun wiegje stond, bepaalde veel.

Viktor Klemperer hield vanaf 1933 een taaldagboek bij; de Joods-Duitse taalspecialist beluisterde op straat en las in de krant hoe de spraak zich ontwikkelde tot LTI, Lingua Terttii Imperii, de taal van het Derde Rijk. "Woorden kunnen nietige stukjes arsenicum zijn. Ze worden ongemerkt ingeslikt en lijken geen uitwerking te hebben, maar na enige tijd is de gifwerking er toch." De rest was geschiedenis.

Trendwatchers waren in 1999 monter: de economie floreerde, de wereld was overzichtelijk. Maar ze werden overstemd door paniektaal. Ik zag het terug in de leggers met exemplaren Trouw uit dat jaar die we voor de gelegheid uit het archief lieten komen. Er was geen ontkomen aan, taskforces moesten de millenniumwisseling begeleiden, de Bug zou hele computersystemen en dus de aarde ontregelen. Aanstaande ouders die op 1 januari waren uitgerekend, moesten alvast warm water neerzetten omdat tijdens de persweeën de kraan weleens droog zou kunnen vallen, en zaklampen inslaan voor als het licht uitviel. Jezus' geboorte, in een stal en met een kribbe als wiegje, was er niets bij.

Buiten wat zweeftypes die meenden dat het jaar 2000 het Aquariustijdperk zou inluiden, vol vrede en eenheid, waren er vooral vorsers die met een diepe frons de toekomst tegemoet zagen. Drs. P. (Heinz Polzer, dit jaar overleden) zei tegen Vic van de Reijt: "De 21ste eeuw, dat wordt een rot-eeuw." De oude bard die toch bekend was met een voorbije eeuw vol bloedvergieten en rampspoeden, zag overal verval - en 'het wordt alleen maar erger'.

Dat alles minder wordt, is een angst zo oud als de beschaving zelf. Op internet is een vermakelijke site te vinden, waarop je een jaartal kunt aanklikken en dan zien wie wanneer heeft voorspeld dat het einde der tijden dan zou aanbreken, nu eens veroorzaakt door de wederkomst des Heren, dan weer door een meteoorinslag of de Bom.

Bij Trouw waagden buitenlandredacteuren zich ook aan profeteren. Hun bespiegelingen haalden de krant niet. Een rijpere collega herinnert zich hoe dat voornemen sneefde: "We waren gewoon te somber, dat konden we onze lezers niet aandoen." Zelf voorzag hij toen een enorme kladderadatsch vanuit Afrika, of Azië, of allebei.

Dit is de wieg vol taal en beeld die wij, volwassenen, de millenniumkinderen hebben bereid. Als Klemperer gelijk heeft, dan zouden Nederlandse kinderen gebukt door het leven moeten gaan.

Het goede nieuws is: dat doen ze niet. Integendeel. Ze zijn zo'n beetje de gelukkigste van de hele wereld. Ze groeien op in een land dat nog rijker is dan toen ze geboren werden. En alle verhalen over verharding en onveiligheid ten spijt: jongeren willen niet meer niet deugen - de criminaliteit is spectaculair gedaald tijdens de zestien jaar van hun leven.

Tegen het gesomber in houden de bijna-16-jarigen uit deze bijlage de volwassene een vrolijke spiegel voor; het pessimismegif lijkt zich niet in hen te hebben genesteld. Hun optimisme en verwachtingen werken aanstekelijk. Leve de generatie Sweet Sixteen!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden