Nijs drijft spot met dramatiek van de cross

Sven Nijs was ook in de wereldbekerwedstrijd van Pijnacker soeverein. Op de Belg lijken de wetten van de cyclocross geen vat te hebben.

„Krak!” hoort Bart Wellens bij zijn valpartij in de eerste ronde. Hij weet niet zeker of zijn helm of nek het geluid veroorzaakt. De Belg is even van zijn ’stokje’, stapt toch weer op de fiets en zit onderweg steeds te denken dat zijn smak zomaar het einde van zijn loopbaan had kunnen betekenen. Wellens wordt er emotioneel van, als hij toch nog als elfde over de streep is gekomen.

Veldrijders vertellen meestal verhalen over pijnlijke ruggen, lekke banden of valpartijen. Onheil lijkt de rode draad in hun leven. Ze zoeken de moeilijkste weg ook graag zelf op. Door over modderige stroken te fietsen bijvoorbeeld, zoals in Pijnacker. De koddige buiteling van Gerben de Knegt, ook gisteren de beste Nederlander (derde), was een normaal bedrijfsongevalletje. Richard Groenendaal, door De Knegt naar de vierde plaats geloodst, stond na de finish te kleumen met een gelaat vol aangekoekt zand. Het bloed stroomde uit de knokkels van zijn linkerhand. Groenendaal, nonchalant: „Ach, die paaltjes hé?”

Eén man onttrekt zich doorgaans aan het beeld van de stuntelende stoemper. Sven Nijs lijkt bijna immuun voor de wetten van de cross. Terwijl zijn concurrenten gisteren in de eerste omlopen ploeterend een spoor zochten door het slijk pedaleerde Nijs met ontstellend gemak bij hen weg. De Fransman Mourey spartelde nog even tegen, maar moest snel erkennen dat Nijs weer onaantastbaar was. Met wéér een saai wedstrijdverloop als gevolg. Zelfs het ’duel’ om de derde plaats werd nooit een gevecht. Groenendaal liet in de laatste ronde De Knegt galant voor gaan.

De Knegt zei naderhand dat ’een last van zijn schouders’ was gevallen. Het verliep voor hem dit seizoen allemaal nog niet zo florissant. Met deze podiumplek was hij oprecht blij. Het geeft aan hoe het met het verwachtingspatroon bij de concurrentie van Nijs is gesteld. Dat is bescheiden, ingegeven door de realiteit dat de Vlaamse heerser in alle opzichten beter is.

De Knegt geeft toe dat hij niet de illusie koestert het niveau van Nijs te evenaren. Hij hoopt deze winter ergens op een buitenkansje. Voor de rest is hij al blij als hij zijn niveau van vorig jaar kan vasthouden. Groenendaal (35) weet allang dat hij op snellere parkoersen geen bedreiging meer kan zijn voor zijn oude rivaal uit Baal. De veteraan uit Sint-Michielsgestel droomt vooral van modder, maar de benen waren gisteren lang niet goed genoeg om voorin echte strijd te kunnen leveren.

Na zijn solo door het gure Zuid-Hollandse land schetste Nijs het optimistische beeld dat zijn sport zich internationaal wel degelijk ontwikkelt. Hij wees op Mourey die vorige week zelfs won in Treviso. Elke week stond er dit seizoen een niet-Vlaming op het podium en daar hebben we jaren op gewacht, sprak Nijs. Het lijkt er vooral op dat de concurrentie in zijn Vlaanderen de kwaliteit en misschien ook wel de motivatie mist en zich nu pragmatisch richt op de kruimels en spaarzame cadeautjes.

Nijs gaf in Pijnacker toe dat hij het soms wel eens moeilijk vindt om zich voor een cross op te laden. Een tamelijk dodelijk statement, als je zoveel wint. Hij haalt zijn motivatie uit ‘de sfeer, het publiek en de klassementen’. Hij noemde zijn concurrenten niet. Zij figureren bijna wekelijks in zijn one-man-shows, waarin hij zo graag de spot drijft met de aangeboren dramatiek van de veldrijder.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden