Nijland is het best als zichzelf: zanger, liedjesschrijver en componist

Theo Nijland
'In andere handen'. Regie: Daniël Samkalden. Te zien: morgen in Tilburg (Schouwburg Tilburg), 4/11 Capelle a/d IJssel (Isala Theater), 5/11 Den Bosch (Koningstheater). Tournee t/m 18/12. Informatie: www.theonijland.nl

Bij Theo Nijland weet je nooit helemaal wat je kunt verwachten. Zo speelde hij eerder een tweepersoonsmusical waarin hij enerzijds het genre afkraakte, maar er anderzijds toch serieus werk van maakte. Nu, in zijn nieuwste theaterprogramma 'In andere handen' tovert hij een bijzonder personage tevoorschijn: de hoogbejaarde operettezanger Carl Östers. Gemodelleerd naar Johan Heesters, op dit moment 107 jaar oud.

Van Heesters wordt gezegd dat hij optrad in concentratiekamp Dachau voor de SS, wat hij zelf ontkent. Nijland gebruikt allerlei schimmige elementen van Heesters voor zijn eigen Carl Östers. Maar hij laat ook een man zien die leeft voor zijn vak en wiens hoogste doel het is mensen plezier te brengen met muziek: "Hoe kan muziek nou schuldig zijn?"

In zekere zin is Östers een goede tegenpool van Nijland. De oude man is optimistisch en ziet alleen het goede dat muziek kan brengen aan mensen. Hij is frivool en opgewekt, terwijl Nijland meer cynisch is en een sombermans. Want 'In andere handen' is tegelijkertijd een grote waarschuwing tegen de culturele kaalslag die ophanden is. Zo repeteert Nijland in de voorstelling in een dichtgespijkerd theater en zijn voorstellingen zijn clandestien geworden.

Toch is 'In andere handen' niet helemaal gelukt. De vorm doet hier en daar krampachtig aan, bijvoorbeeld als Nijland een cabaretier à la Herman Finkers speelt. Het toneelmatige karakter van de voorstelling weet niet altijd te boeien en het personage Östers brengt af en toe te veel drama met zich mee.

Nijland is gewoon op zijn best als zichzelf: zanger, liedjesschrijver, componist. Op die kwaliteiten nul commentaar, want daarin is hij een bijna niet te overtreffen fenomeen. Zonder grote hit weliswaar - ook een thema dat in alle voorstellingen terugkeert, de hang naar groot succes.

Naast ouder werk, 'Laat maar' en 'Zondagskind', is er een flink aantal nieuwe liedjes te bewonderen. Overwegend over de liefde, een thema dat hij eerder nog afzwoor. Het leven heeft hem waarschijnlijk toch weer nieuwe inspiratie op dat vlak opgeleverd. Het kippevel bezorgende lied 'Loop de regen in' over een geliefde die te dichtbij blijft bijvoorbeeld, of 'Ik zag niet meer hoe mooi je was', waarin Theo Nijland in zijn eentje een jazzcombo is. En dan het geëngageerde 'Een stille angst'... zo mooi. De taal is weer schitterend, de muziek weer wonderschoon. Dan is het volop genieten.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden