Nijland haalt alles uit de kast in cabareteske musicalparodie

’Mijn leven als Theo Nijland’ door Theo Nijland en Juneoer Mers. Regie: Daniël Samkalden. Tournee t/m 22/12. Info: www.kikproductions.nl

Als tegenwoordig iedereen een musical over zijn leven krijgt – of het nu om Willeke Alberti gaat of Nelson Mandela – dan verdient Theo Nijland toch zeker ook een eigen musical? Theo wie? Ik hoor het u denken. Maar als u ’Mijn leven als Theo Nijland’ ziet, weet u meteen met wie u te maken heeft. In een notendop: een begenadigd zanger, liedjesschrijver en componist.

Het moge duidelijk zijn, ’Mijn leven...’ is een parodie op de persoonlijkheidscultus die gaande is. We willen alles van iedereen weten, liefst zo uitgebreid mogelijk. Een cabareteske parodie ook op het musicalgenre en dat heeft Nijland knap gedaan.

’Wat je ook maakt, zorg altijd dat het ergens over gaat.’ Zijn moeder zadelde hem er al vroeg mee op. Zelfs een musicalparodie moet dus nog genoeg ’inhoud’ hebben. Dus zet Nijland zijn complexen lekker vet aan: een moeder van wie hij niet houdt omdat ze zo afstandelijk was, een ex die hem na zeventien jaar inruilt voor een vrouw en het succes dat maar niet komt. Als Nijland laat vallen dat hij voor de koningin gespeeld heeft én voor prinses Laurentien geeft zijn tegenspeler Juneoer Mers het vileine commentaar: „Maar je had natuurlijk geen hit.”

Deze Juneoer Mers, student aan de Frank Sanders Akademie voor Musicaltheater, is de grootste troef van het stuk. Hij is namelijk alles wat Nijland niet is: donker, jong, klein, soepel, energiek en optimistisch. Een doener in plaats van de melancholische, stijve denker Nijland. Mers probeert de musical van de grond te krijgen, terwijl Nijland steeds bedenkingen opwerpt. Het drama dat Mers telkens aandraagt, relativeert en pareert Nijland vakkundig.

Mers speelt, naast zichzelf, de rollen van Stevie Wonder, moeder Nijland en De Dood. Zijn eigen levensverhaal komt ook aan bod: opgegroeid in een getto in Rotterdam-Noord waar de kogels om zijn oren floten en waar een leven geen stuiver waard was. Kijk, dat is pas drama. Nijland beseft dat hij veel uit de kast moet halen om de musical te laten slagen. Drama vooral.

Op theaterfestival De Parade is ’Mijn leven als Theo Nijland’ ruimschoots ingespeeld, het stuk won zelfs De Mus voor de beste voorstelling. Het zit slim in elkaar, vol grappen en prachtige liedjes. Het enige gedeelte dat detoneert met de rest is als Nijland gewoon als zanger aan de vleugel zijn liedjes brengt. Misschien doet hij het om te laten zien: dit is mijn echte stiel, hier sta ik voor. Maar het is een rare stijlbreuk met de rest en daardoor valt de vaart die de voorstelling onmiskenbaar heeft, even helemaal weg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden