Nigeria voor het eerst sinds 1994 beste van Afrika

Afwachtend voetbal van ooit vermaarde 'Super Eagles' resulteert in saaie finale tegen Burkina Faso

Vijf supporters van Nigeria hebben hun gezicht wit geverfd. Om hun bovenlijven dragen ze strakke groene t-shirts met daarop de tekst: 'De Super Eagles vliegen weer.' De 'Super Eagles' is de bijnaam van het Nigeriaanse voetbalelftal. Dat won gisteren voor het eerst in negentien jaar weer eens de Afrika Cup. In Johannesburg werd Burkina Faso in de finale met 1-0 verslagen.

Toch bleek gisteren dat de 'Super Eagles' weliswaar niet meer vleugellam zijn, maar dat het huidige vliegen nog zonder al te veel flair gebeurt. Nigeria had voor het toernooi ook niet zozeer de ambitie uitgesproken om het toernooi te winnen, het had deze editie van de Afrika Cup vooral willen gebruiken om aan een nieuw team te bouwen, maar toen was die titel opeens daar. Maar aan de echte 'Super Eagles', die met de huidige bondscoach Stephen Keshi als aanvoerder in de jaren negentig het Afrikaanse voetbal domineerden, doet het huidige Nigeria nog niet echt denken. De enige speler van wereldformaat is de nuttige, maar toch ook wat fletse Chelsea-middenvelder John Obi Mikel.

'Afwachtend' is de term die het voetbal van Nigeria dit toernooi kenmerkte. Het resulteerde in een saaie finale, zoals deze hele editie van de Afrika Cup voetballend gezien vrij saai was. Het lijkt wel alsof Afrikaanse teams de laatste jaren zo murw zijn gebeukt met een nadruk op tactiek en teamdiscipline, die zij in de heersende Westerse opinie heetten te ontberen, dat werkelijk elke creativiteit uit het spel gewrongen is.

En dat is jammer. Want het resulteerde de afgelopen weken in maar liefst vijftien gelijke spelen op 32 wedstrijden. Voornamelijk omdat er moeilijk werd gescoord. Per wedstrijd vielen er deze Afrika Cup gemiddeld slechts twee doelpunten.

Wat gisteren ook niet hielp was dat de sterkste aanvallers van beide teams, Traore van Burkina Faso en Emenike van Nigeria, geblesseerd aan de kant zaten. Ook in de finale vielen weinig uitgespeelde kansen te noteren. Een kopballetje van de Nigeriaan Ambrose in de zesde minuut, een échte kans voor zijn teamgenoot Ideye iets later, na een blunder van de doelman van Burkina Faso, maar dat was het. Geen uitgespeelde aanvallen, geen onverwachte individuele acties, niets van wat de 'Super Eagles' in de jaren negentig tot zo'n adembenemend team maakte.

Natuurlijk brak die grilligheid dat team van weleer ook wel eens op. Precies daarom houdt men in het moderne voetbal niet meer van grilligheid. En daarom speelde Nigeria gisteren de finale na het doelpunt van Mba (vijf minuten voor rust) professioneel uit. Geen risico meer nemen, bij balverlies druk zetten op de tegenstander en de boel achterin dichthouden. Dat laatste mislukte overigens nog bijna, toen een kwartier voor tijd Sanou van Burkina Faso uithaalde en keeper Enyeama tot het uiterste dwong. Maar vijftien minuten later was Keshi toch de tweede Afrikaan die als speler én coach de Afrika Cup won. De kans dat deze titel minder lang in het collectieve geheugen blijft hangen dan die uit 1994, is echter groot.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden