NIGERIA - DENEMARKEN 1 - 4

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM, SAINT-DENIS - Overwinningen met een marge van drie doelpunten zijn een schaars artikel in de tweede ronde van een WK. Spanje versloeg Zwitserland vier jaar geleden met 3-0. Tsjechoslowakije won in 1990 ruim van Costa Rica: 4-1. Spanje (5-1 tegen Denemarken) en Brazilië (4-0 tegen Polen) sloegen zelfs nog harder toe in Mexico. Maar de uitslag van gisteren stelt al die eerdere strafexercities in de schaduw. Denemarken was in Saint-Denis de outsider, Nigeria de uitgesproken favoriet.

Nigeria had een droom. Na het bereiken van de tweede ronde gingen de gedachten naar 1990. In dat jaar was het Kameroen dat in Italië als eerste Afrikaanse land de kwartfinale van een wereldkampioenschap bereikte. De Nigerianen werden later olympisch kampioen (1996), een even fraai resultaat, maar minder tot de verbeelding sprekend. Met Denemarken als tegenstander leken de kaarten gunstig genoeg te liggen om dat record minstens te evenaren.

Er was een tweede reden om in Frankrijk extra goed voor de dag te komen. Vier jaar geleden werd Nigeria in de Verenigde Staten op een bijzonder hardhandige manier uit het toernooi geknikkerd. Tot een minuut voor het eindsignaal had Nigeria tegen Italië alle touwtjes stevig in handen. Maar Roberto Baggio zorgde voor een domper die de Nigerianen niet meer te boven kwamen. In de verlenging konden ze de 1-2 niet verhinderen.

Hoe anders ging het gisteren. In Saint-Denis zat het venijn juist in de beginminuten. Nigeria, aan het duel begonnen als favoriet, moest al na ruim twee minuten de eerste tegenvaller verwerken. Peter Möller was de grote man aan Deense kant. De voetballer die zich bij PSV slechts onderscheidt als houten Klaas, hoefde niet lang na te denken toen Michael Laudrup hem de bal pasklaar aanbood. Negen minuten lag de bal al voor de tweede keer achter Peter Rufai. Het viel de doelman niet te verwijten dat hij de keiharde bal van - alweer - Möller maar half onder controle kreeg. Het wegstompen door het centrum was echter ronduit knullig. Brian Laudrup was ter plekke voor de laatste touch: 0-2.

Het leek in dat stormachtige eerste kwartier wel alsof de Nigerianen zich in de aanloop naar de achtste finale met te veel randzaken hadden beziggehouden. Eerst was er het protest tegen het aanstellen van scheidsrechter Jose-Manuel Garcia Aranda uit Spanje. Na de dubieuze uitschakeling van Marokko en Kameroen, vonden de Nigeriaanse officials het onjuist dat een Europese referee een duel zou leiden met een deelnemer van het eigen continent. De Fifa wees de claim van de hand, maar besloot tot een wijziging, omdat Nigeria eerder Spanje in de poule had geëlimineerd. De Zwitser Urs Meier werd als vervanger aangewezen.

Van de berichten uit de hoofdstad Lagos werden de spelers ook niet vrolijk. De nationale voetbalbond zou niet in staat zijn de in het vooruitzicht gestelde premies voor het bereiken van de volgende ronde daadwerkelijk uit te betalen. Wat de Nigerianen presteerden was natuurlijk geen geval van bewuste werkweigering, maar voor ornithologen bleef het een teleurstellende avond. De Super Eagles wilden maar niet vliegen. De enige keer dat de Denen even de billen toeknepen, was toen Nwankwo Kanu vrij voor Peter Schmeichel opdook. De oplossing die de ex-Ajacied koos, was tekenend voor de Afrikaanse onmacht. De enige serieuze optie was een direct schot, maar Kanu zocht het in frivole bewegingen die tot niets leidden.

Michael Laudrup en zijn broer Brian scoorden samen in hun carrières 56 keer voor het Deense nationale elftal. Tot gisteren was dat bijna drie keer zoveel als het totaal (negentien) van de overige selectieleden. In Saint-Denis moest Denemarken het geheel hebben van de gelegenheidsschutters. Möller bracht zijn totaal van één op drie, Thomas Helveg (0-4) verdubbelde zijn aantal en invaller Ebbe Sand - nog doelpuntloos - kon zich van alle Denen heeft meest vrolijk maken. Hij passeerde Rufai bij zijn eerste balcontact, luttele seconden nadat hij door Bo Johansson was ingebracht. Het was het snelste doelpunt ooit door een invaller in een WK-wedstrijd gescoord.

De tegentreffer van Tijani Babangida, dertien minuten voor tijd, werd niet meer met gejuich begroet. De Nigerianen begrepen toen al lang dat de strijd om de wereldtitel opnieuw een onderonsje wordt tussen Europese en Zuid-Amerikaanse ploegen.

De Deense coach Bo Johansson sprak van een fantastische avond. “Dit deed me denken aan het Denemarken oude stijl. Onze overwinning had niets van doen met voorbereiding en tactiek. Het was het verhaal van spelers die opeens hun ritme, hun manier van spelen vonden. Zo hebben we zelfs tegen Frankrijk niet durven spelen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden